Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montcléra ontstond in 1334, toen de toekomstige koning Johannes II, toen hertog van Normandië, het land van Montcléra aan Arnaud de Commarque aanbood als beloning voor zijn diensten aan paus Johannes XXII en Clement VI. Deze landen, verscheurd uit de koninklijke jurisdictie van Cazals, werd de zetel van een grens seigneury tussen de koninklijke en episcopale machten. In 1346 werd in een overeenkomst tussen koning Filips VI en de bisschop van Cahors Montcléra als de grens van de twee jurisdicties vastgelegd. De seigneury, beschadigd tijdens de Honderdjarige Oorlog, ging in 1368 naar Amalvin de Commarque, vervolgens naar Amalvin de Gironde in 1391 door eerbetoon aan de bisschop.

De seigneury werd pas in 1446 door de familie Gironde bezet, na decennia van conflict. Het kasteel wordt voor het eerst genoemd in 1504, onder het bezit van Jean de Gironde. In 1610 schreef François de Gironde een testament waarin zijn nakomelingen de wapens van Gironde en Montcléra moesten dragen. Zes jaar later, in 1616, verhief koning Lodewijk XIII de seigneurie als markiesaat, waaronder ook de burggraaf van Lavaur. Het kasteel bleef in de familie Gironde tot de 19e eeuw, alvorens over te gaan naar de Dupuys.

Architectureel, het 15e eeuwse kasteel, gerenoveerd in de Renaissance, presenteert een lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door ronde torens met machicoulis en een vierkante kerker versierd met een schelp. De gevel, gemarkeerd door hoekkettingen, opent met een cochèredeur en een voetgangersdeur in het midden van de hanger. Tezamen, omringd door een park, illustreert de evolutie van een middeleeuwse vesting als seigneuriale residentie. Sinds 1925 staat het kasteel bekend als historische monumenten en de ingangsdeur is sinds 1929 geclassificeerd.

Externe links