Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Montferrand-le-Château is een oud kasteel van de 11e en 12e eeuw, nu in ruïnes, gelegen op een klif met uitzicht op de Doubs op 354 meter hoogte. Zijn resten, beschermd sinds 1926 en geclassificeerd op een hectare in 1934 illustreren een rechthoekige behuizing van 60 meter lang, aangevuld met een vierkante kerker en een tweede behuizing met een oppervlakte van 165 meter. De site, strategisch gepositioneerd, was een belangrijk punt van de vestingwerken verbonden aan de Sires de Montferrand, een edele familie uit Frankrijk van de 13e tot de 15e eeuw.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door regionale conflicten met de heren van Montferrand. Vanaf 1230 werden Willem en Johannes II van Montferrand voor het eerst genoemd. In 1259, Pierre de Montferrand, in oorlog tegen de aartsbisschop van Besançon, onderging excommunicatie voor een verzoening onder de bescherming van Saint Louis. In 1268 vernietigde hij het kasteel van Thoraise, eigendom van zijn oom Hugues, een bondgenoot van de graaf van Bourgondië. Het kasteel diende ook als gevangenis, zoals in 1353 tijdens de moord op Richard de Montferrand, waar zijn nicht Osanne en Humbert d'Ornans gevangen werden gezet.

In de 13e en 14e eeuw, herbergt het kasteel een dozijn families van onderdanen, evenals een kastanje, een aanklager en schutters. In tijden van oorlog zochten de boeren hun toevlucht om zich te verdedigen. De heren van Montferrand, hoewel eigenaren, wonen voornamelijk in Besançon. De site omvat een lagere werf uitgebreid door het dorp, beschermd door een ophaalbrug. In 1300 verwoestten Eudes de Montferrand en andere heren de vijandelijke kastelen van Ornans, Clerval en Pontlier tijdens een conflict met Philip de Bel.

De seigneury werd in 1353 in beslag genomen door Jean le Bon en ging vervolgens door opeenvolgende allianties naar de families Salins, Vergy, Achey en Grammont. In de 16e eeuw bleef het kasteel een strategische plaats: in 1594 werd een wapenmagazine georganiseerd voor de invasie van Hendrik IV. In 1606 door Antoine de Pillot verkregen, viel het in ruïnes na de oorlog van tien jaar (1632-1642), een slachtoffer van een brand en gebrek aan onderhoud. In 1654 onthulde een bezoek verbrande gebouwen, behalve de kapel. De stenen van de vestingwerken worden dan gebruikt om de eerste huizen van het dorp te bouwen.

Architectuur bestaat het kasteel uit een vierkante kerker met uitzicht op de klif, een hoofdbehuizing en een sloot uit de rots. De lagere binnenplaats, uitgebreid door het dorp, gehuisvest onderwerpen en infrastructuur zoals een seigneuriale schuur en een oven. De huidige overblijfselen, gelegen in het bos, omvatten masures in de buurt van de kerker. De site, hoewel gedeeltelijk vernietigd, biedt een zeldzame getuigenis van defensieve systemen en seigneuriale leven in Franche-Comté in de middeleeuwen.

Externe links