Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Coudray-Montpensier, gelegen aan de weg tussen Chinon en Seuilly en Touraine, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw als een eenvoudige versterkte residentie. In de 14e eeuw begon Pierre de Bournan zijn stenen wederopbouw (1401-1422), waarbij een drie torend huis werd gebouwd, omringd door gracht. Jeanne d'Arc verbleef daar in 1429 voordat hij Karel VII ontmoette in Chinon. Het landgoed, oorspronkelijk eigendom van de Montsoreau, ging achtereenvolgens over naar de Marmande, Sainte-Maure, en vervolgens naar de Bournan, die het fort veranderde in een seigneuriële residentie.

Lodewijk Bâtard de Bourbon (natuurlijke zoon van Karel I van Bourbon) en zijn echtgenote Jeanne de France, natuurlijke dochter van Lodewijk XI, verfraaiden het kasteel tussen 1480 en 1490. Ze werden geïnspireerd door het château de Montpensier, met behulp van tuffeausteen en mâchicoulis, maar de werken bleven onafgemaakt na de dood van Louis in 1486. De bouwrekeningen (1489-1492) laten bijna 1000 arbeiders zien, waaronder metselaars, steenkleermakers en timmerlieden, die onder leiding van Jehan Pourmène werken. Het landgoed veranderde vervolgens in handen door middel van erfenissen of verkopen, door naar Escoubleau, Vallière, en vervolgens naar La Motte-Baracé tot 1908.

In de 18e eeuw bouwde architect Anjubault drie tuinterrassen ten noorden van het kasteel en bouwde stallen. In 1736 creëerde hij een gewone tuin met compartimenten, waaronder een boomgaard en charmilles. Het landgoed is gedeeltelijk geclassificeerd als een Historisch Monument in 1995 en 1999, dat betrekking heeft op het kasteel, de gracht, de gewone mensen, terrassen tuinen en oude boomgaard. In de 20e eeuw restaureerden de schrijver Maurice Maeterlinck (circa 1916) en de vliegtuigfabrikant Pierre-Georges Latécoère (1930) de site met architecten Henri Lafargue en Albert Laprade, die de tuinen in Art Deco-stijl herbouwden. Gesloten voor het publiek sinds 2016 behoudt het kasteel middeleeuwse verdedigingselementen (bridge-levis, mâchicoulis) en sporen van zijn opeenvolgende transformaties.

Het landgoed is onafscheidelijk van zijn seigneurische geschiedenis: het Montsoreau, de eerste getuigde heren, stichtte ook de Seuilly Abbey in de 11e eeuw. In de 14e eeuw werd Lodewijk I van Anjou, hertog van Touraine en koning van Sicilië, kort zijn eigenaar voordat hij het aan Pierre de Bournan gaf. De kapel, gesticht in 1452, en de schoorstenen (nu in het Musée Sainte-Radegonde de Chinon) getuigen van het rijke verleden. De middeleeuwse archieven beschrijven een monumentale site, met werknemers betaald voor werk of dag, en pauzes gerelateerd aan religieuze feestdagen of weersomstandigheden. Stenen kleermakers, beter betaald dan metselaars, halen de steen ter plaatse of in nabijgelegen steengroeven.

In de 17e eeuw werden commons toegevoegd op de lagere binnenplaats, terwijl aan het eind van de 18e eeuw een huislichaam naast de noordwestentoren (nu vernietigd) werd opgericht. De dovecote, de boomgaard omgord met charmilles en de grenzen van het landgoed dateren voornamelijk uit deze periode. In 1930 bewaarde de restauratie van Latécoère het middeleeuwse karakter en integreerde Art Deco elementen in de tuinen, nu verlaten. Het landgoed, een departementaal eigendom, belichaamt bijna duizend jaar geschiedenis, van middeleeuwse heren tot moderne restauraties.

Externe links