Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Pierrefitte, 2,8 km ten oosten van Sarroux in Corrèze, werd oorspronkelijk gebouwd in de 13e eeuw als een verdedigingsfort om de toegang tot Bort-les-Orgues te controleren, vervolgens het grote winkelcentrum van de regio. Zijn naam, dat wil zeggen fiche steen, roept een topografische oorsprong gekoppeld aan lokale reliëfs. In 1370 restaureerden Dauphine de Lestrange en Roger-Hugues de Bort, van nobele limofamilies, een oud nabijgelegen fort en gaven het de naam Pierrefitte, onder verwijzing naar het voorrecht van Dauphine. Deze site wordt de belangrijkste residentie van de Bort geslacht, een invloedrijke ridderlijke familie die deelnam aan de kruistochten en gekoppeld aan de Tempeliers.

In het midden van de 15e eeuw, Charles de Bort, heer van de kamer van Karel VIII, bestelde de volledige wederopbouw van het kasteel tussen 1471 en 1478, nadat de oude structuur dreigde te verwoesten. De werken, geleid door meester metselaars Robert Rigal en Pierre Bahut, omvatten solide funderingen, witte ijzeren daken voor torens, en een huis lichaam bedekt met schalie. Het hout, gesneden in het lokale bos, getuigt van een methodische constructie, met een twee jaar durende breuk om nederzetting mogelijk te maken. Dit kasteel, symbool van de kracht van de Borts, bevat defensieve en residentiële elementen aangepast aan de tijd.

Tijdens de Franse Revolutie werd de eigenaar Léonard-Antoine de Bort in 1793 gevangen gezet in Ussel, terwijl revolutionairen probeerden het kasteel te slopen. De architectonische kracht, inclusief de dikke muren, beperkt schade aan kwetsbare bovenbouwen. Na meer dan 300 jaar bezit van de Borts, werd het landgoed in 1822 verkocht aan Antoine Delamas, vervolgens gekocht in 1830 door Éléonore de Bailleul, echtgenote van Henri-Louis de Tournemire. De laatste, een afstammeling van een nobele Auvergne familie gelieerd aan de Borts, ondernam grote reparaties: leisteen cover, egalisatie van torens, en toevoeging van tegels pepers. Het kasteel werd in 1927 als historisch monument opgenomen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, in juni 1944, herbergde het kasteel een maquis voordat het werd geïnvesteerd door de SS Das Reich divisie. Guillaume de Tournemire, eigenaar en marineofficier, onderhandelt met een Duitse officier om het landgoed te redden in ruil voor de vernietiging van een schuur beschutting wapens. Zijn historische verslag van de families Bort en Tournemire overtuigde de officier ervan af te zien van de executie van de inwoners. Vandaag de dag blijft het kasteel een privé-eigendom, nog steeds eigendom van de nakomelingen van de familie van Tournemire.

De Borts en Lestranges belichamen de middeleeuwse geschiedenis van de site. Borts, kruisridders en lokale heren, putten hun rijkdom uit de handel in Bort-les-Orgues en hun prestigieuze allianties. De Lestranges, heren in Marche en Limousin, omvatten onder hun leden invloedrijke geestelijken, zoals de broers van Dauphine: Guillaume (archbisschop van Rouen), Elijah (bisschop van Puy) en Raoul (legaat van paus Gregorius XI). Deze banden met de Kerk en de adel vormen het prestige van het kasteel, dat de politieke en sociale dynamiek van de Limousin in de 14e en 15e eeuw weerspiegelt.

Externe links