Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het domein van Pignerolle, gelegen in Saint-Barthélemy-d'Anjou en Maine-et-Loire, behoort van 1509 tot Louis Migo, vervolgens doorgegeven in 1649 aan François Éveilard, burgemeester van Angers. Zijn dochter Renée Avril, door haar huwelijk in 1655, gaf het landgoed door aan de familie Avril, die het bewaarde tot de revolutie. De Aprils van Pignerolle, gerenommeerde rijmeester, leidde de Royal Riding Academy of Angers tot zijn sluiting in 1792.

Tijdens de revolutie werd Marcel Avril, de laatste directeur van de academie, gevangen gezet en stierf in 1793. Het landgoed, in beslag genomen, werd in 1824 verkocht aan Pierre-Antoine Blancler, een engelenhandelaar. Deze laatste herstelt het kasteel in de stijl van het Eerste Rijk, breidt het park uit tot 264 hectare en voegt oranjerie en toegangspaviljoens toe. Toen hij in 1863 overleed, werd het landgoed verkocht aan Baron Hamelin.

In de 20e eeuw speelde Pignerolle een sleutelrol tijdens de Tweede Wereldoorlog: hij herbergde eerst de Poolse regering in ballingschap (1939-1940), daarna werd hij een communicatiecentrum van de Duitse Kriegsmarine (1943-1944), met de bouw van 11 bunkers. Na de oorlog diende de kazerne als noodstad tot 1964. In 1961 werd het kasteel gerestaureerd en van 1992 tot 2015 werd het Europees Communicatiemuseum herbouwd.

De neoklassieke architectuur van het kasteel, werk van Michel Bardoul de la Bigotière, geïnspireerd door de Petit Trianon, met ionische kolommen en allegorische basreliëven. Het park, dat Franse en Engelse tuin combineert, omvat een monumentale oranjerie en een semi-circulaire tuinfabriek. Vandaag de dag behoort het landgoed tot Angers Loire Métropole en opent zijn tuinen voor het publiek, met behoud van bunkers als historische getuigenissen.

De april van Pignerolle, familie van ecuyers, markeren de geschiedenis van de plaats door hun expertise in het rijden en hun management van de Academie van Angers. Hun daling tijdens de Revolutie contrasteerde met de industriële boom van de 19e eeuw onder de Blancler, dan de wisselvalligheid van de 20e eeuw, tussen militaire beroepen en culturele bekering. Het kasteel, symbool van dit turbulente verleden, blijft een plek van herinnering en een engelen erfgoed.

Externe links