Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Polisy, gelegen in het departement Aube, vindt zijn oorsprong in de 14e eeuw met een sterk huis beschermd door stromen en sloten. Deze vroege bouw behoorde tot Itier V de la Broce en bevatte een pers. De grote transformatie vond plaats in de 16e eeuw onder de impuls van Jean de Dinteville, heer van Polisy en bailli de Troyes, die een ambitieuze wederopbouw uitvoerde vanaf 1537.

In 1537, Jean de Dinteville, die verlamd was geworden, zich terugtrok naar Polisy en het werk lanceerde via de lagere rechtbank, zoals blijkt uit de inscriptie op de voordeur: "10 † de Dinteville Condebat 1537." De lagere binnenplaats herbergde verschillende gebruiksgebouwen, waaronder een publiek waar Dinteville recht deed, evenals een zuivel, een kelder en stallen. De eerste steen van het kasteel zelf werd gelegd in 1544, volgens een inscriptie gegraveerd in de kelder, markeren het begin van een constructie geïnspireerd door de kunstenaars van het hof, waaronder Le Primatice en Domenico del Barbieri, medewerkers van het Château de Fontainebleau.

Het kasteel is ontworpen om een meesterwerk te huisvesten: De ambassadeurs, geschilderd door Hans Holbein de Jongere in 1533, die Jean de Dinteville en zijn vriend Georges de Selve vertegenwoordigen. De architectuur is geïnspireerd op de principes van Sebastiano Serlio, met een Renaissance gevel met uitzicht op een seigneuriale kapel open voor het kerkkoor. In de 19e eeuw voegde een herstructurering een afhankelijkheid toe met een serlienne, maar een brand in 1992 heeft het gebouw ernstig beschadigd.

Onder de opmerkelijke elementen, een 16e eeuw geëmailleerde stoep, versierd met de inscriptie "FIDES SPES CHARITAS," was gevestigd in de grote erezaal. In 2008 werd 28 m2 van dit plaveisel, gedateerd 1545, overgenomen door het Nationaal Museum van de Renaissance van Écouen door het beschermheerschap van Axa, dat een "Nationale Schat" werd. Het kasteel werd uiteindelijk in 2011 opgenomen voor historische monumenten, waardoor een belangrijke getuigenis van de Franse renaissance in Champagne bewaard bleef.

Het oorspronkelijke forthuis, genoemd in de veertiende eeuw, illustreert de evolutie van middeleeuwse vestingwerken naar meer comfortabele seigneuriale woningen. De site, gelegen aan de samenvloeiing van de Seine en Laignes, genoot een strategische positie, natuurlijk beschermd door de rivieren. De overstroomde sloten voltooiden dit defensieve apparaat, typisch voor de constructies van de tijd in deze regio van overgang tussen Île-de-France en Bourgondië.

Externe links