Château de Pommers en Gironde

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Pommers, gelegen aan het einde van de gemeenten Vérac en Villegouge en Gironde, vindt zijn oorsprong op een Gallo-Romeinse site. In 1740 en 1776 onthulden opgravingen de overblijfselen van een Romeinse villa, waaronder graven, wapens, medailles (waaronder een van keizer Antonin) en dikke funderingen vermengd met bakstenen. Deze bevindingen getuigen van een eeuwenoude bezetting op dit kalksteenvoorgebergte bij een bron.

In de Middeleeuwen bouwden de heren van Pommers een kasteel in gascon-stijl op de ruïnes van de Romeinse villa, dat de zetel werd van een Sirerie met hoge en lage rechten op gerechtigheid. In de 12e eeuw domineerden ze al de parochie van Vérac. Het kasteel, vergroot in de 14e en 15e eeuw, werd omgeven door sloten en een enorme omheining. De familie van Pommiers, geallieerd met de burggraafs van Fronsac, speelde een diplomatieke en militaire rol, met name onder Guillaume-Sanche III (1315.

In de 14e eeuw ging de seigneury over naar de boomgaarden door het huwelijk van Livie de Pommers met Louis Achard, die in bruidsschat het kasteel en Vérac ontving. De familie Achard hield de plaats tot de 18e eeuw, ondanks conflicten zoals de dood van Jacques Achard in het hoofdkwartier van Orléans (1429). Het landgoed, inclusief wijngaarden en grond, produceerde jaarlijks 60 tot 80 ton wijn. Jean-Antoine de Brons, de laatste heer voor de revolutie, veranderde het fort in een elegante residentie (tuinen met de Fransen, park), voordat het kasteel werd afgezonderd in 1792 en vervolgens gekocht in 1815.

De hedendaagse architectuur combineert middeleeuwse overblijfselen (feodale motte, muurbases, geïntegreerde kerker) met een 18e eeuwse rechthoekige structuur, gedeeltelijk verwoest door brand in de 20e eeuw. De Castrale kapel, gewijd aan Notre-Dame, werd aan het eind van de 20e eeuw gebouwd in oude gemeenten. Het landgoed omvatte ook boerderijen, vijvers en ondergrondse steengroeven, nu gedeeltelijk verdwenen of in ruïnes.

Opeenvolgende families (Pommeliers, Achard, Fronsac, Brons) markeerden de geschiedenis van de plaats met allianties en erfenissen. De seigneury werd gedoofd met de verkoop van het kasteel na het uitsterven van de Brons. Lokale opgravingen en archieven (Guinodie, Société archeologique de Bordeaux) documenteren zijn evolutie, van zijn oude oorsprong tot zijn wijn en zijn residentiële rol onder de Ancien Régime.

Externe links