Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Pontécoulant, gelegen in Calvados in Normandië, vindt zijn oorsprong in de 16e eeuw als een sterk huis van de familie Le Doulcet de Pontécoulant. Dit eerste huis, gedeeltelijk verwoest in 1562 door de protestanten, werd herbouwd en uitgebreid door de eeuwen heen. In de 17e eeuw werd het herenhuis uitgebreid een derde zuidwaarts, terwijl symmetrische paviljoens (jacht en tuinman) en een dovecote werden toegevoegd, reflecterend nobiliaire privileges. De oostelijke gevel werd volledig herbouwd rond 1777, de modernisering van de centrale vleugel en de aangrenzende wooneenheden, terwijl de interieur (woonkamer, eetkamer) werden herontworpen in een meer elegante stijl.

De familie Doulcet de Pontécoulant, die sinds de 16e eeuw op het terrein is gevestigd, markeerde de geschiedenis van het landgoed door haar allianties en dure levensstijl. In de 19e eeuw moest Léon-Armand Doulcet een deel van het land en meubilair verkopen om de restauratie van het kasteel te financieren. Zonder directe erfgenamen heeft Marie Augustine Le Doulcet, echtgenote van diplomaat Edmond de Barrère, het landgoed nagelaten aan de afdeling Calvados in 1908, die het in een museum veranderde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel kort bezet door de Duitsers.

Het park, ingedeeld onder de opmerkelijke tuinen, combineert landschapselementen (waterkamer, waterval, koeler) en gestructureerde faciliteiten (hagels, terrassen). Gemaakt in de 18e eeuw als een zomerverblijf voor het gezin en vervolgens verdeeld tussen Caen en Parijs .. het werd omgezet in een Engels park in de 19e eeuw. Het kasteel, ingeschreven met historische monumenten in 1927, behoudt sporen van zijn architectonische evolutie: dome torens, schist bellow gevels, en granieten lijsten. Zijn dovecote, symbool van adel, en de ingang paviljoens benadrukken zijn status als seigneurial domein.

Er werden verschillende persoonlijkheden bij betrokken, waaronder Louis-Gustave Doulcet de Pontécoulant (1764 Een ander lid, Philippe Gustave (1795 Later woonde de schrijver Pierre Bellemare (1929 Het landgoed, nu een departementaal eigendom, herbergt een museum en een site geclassificeerd sinds 1919.

Externe links