Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Patrimoine
  3. Centre Val-de-Loire
  4. Cher
  5. 18120 Quincy

  6. Quincy Castle

 Quincy Castle dans le Cher

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château de style Louis XIII

Quincy Castle

    7-13 Chemin du Domaine
    18120 Quincy
Particuliere eigendom
Musea van Frankrijk
Alle kastelen van Frankrijk Lodewijk XIII stijl kasteel
Photo de Quincy Castle
Crédit photo : Ponterubeo18 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1490
Geaborteerd fortificatieproject
fin XIVe siècle
Eerste vermelding van osel
1637
Bouw van het huidige kasteel
1648
Burggraaf Erectie
vers 1708
Zijvleugels toevoegen
1992
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kasteel, met inbegrip van interieurdecoraties; twee ingangspaviljoens aan weerszijden van het gangpad; gevels en daken van de schuur grenzend aan de binnenplaats van het kasteel in het noordwesten; gevels en daken van de gebouwen van de oude boerderij gelegen in het noordwesten van het kasteel (met inbegrip van: in het noorden, huis met schuur en garage aaneengesloten; in het westen, gebouw lichaam loodrecht op de woning, huisvesting van een schuur en huisvesting en gelegen langs de landelijke weg bekend als het Domaine; oosten, berging; Dove; lichaam van portiek met zijn doorgang); bron van de oude boerderij; toegang tot het kasteel; voorhof van het kasteel; hof van eer van het kasteel; tuinen; kanaal; stenen trappen die de drie terrassen verbinden en de behoudmuren van deze; Balustrade; twee bekkens van de onderste terrasvloer; alle van het park met zijn beboste deel, met inbegrip van de banken in het hekmuren (cad. B 29 tot en 1598; C1602 - 1606, 2528 t/m251

Kerncijfers

Jacquelin et Johannet Trousseau - Oorspronkelijke eigenaars Broeders houden de osel aan het eind van de 14e eeuw.
Regnault Thierry de Mehun - Charles VII-chirurg Eigenaar in de 15e eeuw, gekoppeld aan de legende van Jeanne d'Arc.
Louis Dupont - Heer van Quincy Verkreeg in 1490 een ongerealiseerde recht van versterking.
Charles Pinon de Quincy - Meester van de moties, intendant Sponsor van het kasteel in 1637, anobli in 1648.
Fils de Charles Pinon - Intendant van Bourgondië De vleugels toegevoegd en de tuinen opgezet rond 1708.
Monsieur de Noinville - Ingenieur-generaal Aura ontworpen tuinen (aanname).

Oorsprong en geschiedenis

Quincy Castle is een kasteel in het departement Cher in de regio Centre-Val de Loire. Het vervangt een hypothetisch middeleeuws kasteel uit 1490 of eerder. Het is sinds 1992 een historisch monument en is nu acht generaties lang eigendom van de familie Pelletier-Ponroy. De architectuur bestaat uit een lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door twee vleugels in ruil van plein, omgeven door paviljoens en een binnenplaats van eer. De tuinen, georganiseerd in drie terrassen verbonden door trappen, dalen af naar de Cher Valley, vormen een uitgestrekt amfitheater.

Oorspronkelijk behoorde de seigneury van Quincy tot de broers Jacquelin en Johannet Trousseau aan het einde van de 14e eeuw, daarna tot Regnault Thierry de Mehun, chirurg van Karel VII. Een legende roept een verblijf op van Jeanne d'Arc ter plaatse. In 1490 kreeg Louis Dupont toestemming om het kasteel te versterken, maar het project kwam nooit tot stand. In 1648 richtte Lodewijk XIV Quincy op als burggraaf voor Charles Pinon de Quincy, meester van de petities en intendant van de Berry. Zijn zoon, intendant van Bourgondië in 1705, had de laterale vleugels toegevoegd en de tuinen gebouwd rond 1708, misschien met ingenieur Noinville.

Het landgoed behoudt opmerkelijke elementen: een boerderij met ziekenboeg, bakkerij en dovecote, getuige van zijn wijnbouw verleden, evenals interieurdecoraties (geschilderde plafonds van de zeventiende eeuw, lambris van de achttiende). De keukens en stallen, gedeeltelijk verwoest in de 19e eeuw, links ruimte voor het stadhuis en een school. Het 17-hectare beboste park, afgesloten met muren, completeert dit geclassificeerde complex, waaronder steegjes, bekkens en steunmuren.

Het kasteel blijft een privé-eigendom en een familiewijngoed. Zijn classificatie in 1992 beschermt al zijn architectuur, tuinen en park, en weerspiegelt zijn erfgoed in de regio. De bronnen vermelden ook plannen toegeschreven aan Philippe Richon (ondernemer) en de ingenieur van Noinville voor 18e-eeuwse ontwikkelingen.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Officiële website
Bladzijde Monumentum