Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Renay, gelegen in de regio Loir-et-Cher van het Centre-Val de Loire, is een complex waarvan de oorsprong dateert uit de 15e eeuw. Een cirkeltoren uit de 12e eeuw, geïntegreerd in een verdedigingssysteem langs de Loir (met Châteaudun of Lavardin), werd in de 16e eeuw opnieuw ontworpen in een renaissancestijl. Het is verbonden met 17e eeuwse gebouwen door een galerie herbouwd in de 19e eeuw, ter vervanging van een oude poterne door ophaalbrug. De gedeeltelijk bewaard gebleven gracht getuigt van zijn versterkte verleden.

De seigneury Renay, die zich uitstrekte van Chêne-Carré tot La Chapelle-Encherie, behoorde van 1180 tot Guillaume de Renay, vervolgens tot dezelfde familie (van Courbenton, van Gallon, Guischard, van Courcillon) van 1400 tot 1720. Dat jaar verwierf financier Jean-Baptiste Geofroy Petit de Saint-Lienne, dicht bij John Law, het landgoed en nam de titel van seigneur van Renay. Zijn oudste zoon gaf de naam Champlain aan zijn nakomelingen. In 1751 werd de seigneury verkocht aan de markies de Rochambeau, die deze tot 1816 bewaarde.

Het kasteel veranderde vervolgens meerdere keren van hand: families Raguet Lépine, Haudos de Possesse, Jeanpierre, dan Roucher. In de 20e eeuw behoorde het tot de kunsthandelaar Sylvain Durand (1928/2018), specialist van Fernand Léger, wiens collectie en meubels werden verspreid op de veiling. Het kasteel, dat sinds 1971 deel uitmaakt van de Historische Monumenten, lijdt nu aan een gebrek aan onderhoud.

Architectuur omvat de site een 15e-eeuwse toren ingericht met Renaissance openingen, een dun gebouw dienen als primer voor de oude behuizing, en een huis lichaam van de 17e in vierhoek, geflankeerd door twee paviljoens. Het fief was aanvankelijk afhankelijk van de abdij van de Triniteit van Vendôme. De gevels en daken van de 15e eeuwse toren en gebouw zijn sinds 1971 beschermd.

Externe links