Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Reverseaux, gelegen in de huidige gemeente Vovéan Villages (voorheen Rouuvray-Saint-Florentin, Eure-et-Loir), is ontstaan in een landgoed dat de familie Guéau sinds de 15e eeuw heeft verworven. Hij overleed in de 16e eeuw aan Jacques Guéau. Na meerdere opvolgingen trouwde Geneviève Guéau, de laatste directe erfgenaam, in de 17e eeuw met Christin de Gravelle. Hun zoon, Marin de Gravelle, kerkelijk en kapelaan aan de koning, liet het landgoed in 1717 aan zijn neef Philippe Guéau, onder voorwaarde van overdracht door mannelijke primogenituur en adoptie van de naam Gravelle.

De bouw van het huidige kasteel begon onder Jacques-Étienne Guéau de Gravelle de Reverseaux (1706 Dankzij zijn huwelijk met Marie-Angélique Le Noir, dochter van een hoge koninklijke ambtenaar, financierde hij ambitieuze werken tussen 1725 en 1753, waarbij hij de oude gebouwen razende om een Louis XV stijl residentie te bouwen. Zijn zoon, Jean-Jacques-Philippe-Isaique, voltooide de arrangementen en behaalde de titel van markies de Reverseaux in 1766. De architectuur wordt gekenmerkt door een ereplaats omlijst door Louis XIII paviljoens, grachten, en een zuidelijke gevel versierd met pilasters en een afgeronde pediment.

In 1807 verwierf Marshal Laurent de Gouvion-Saint-Cyr, minister van Oorlog onder Lodewijk XVIII, het kasteel en trok zich terug van 1819 tot zijn dood in 1830. Het landgoed, nog steeds eigendom van zijn nakomelingen, heeft sinds 1966 beschermde elementen behouden: gevels, daken, grachten, interieur houtwerk (grote woonkamer, bibliotheek) en het park. Hoewel het niet toegankelijk is voor het publiek, blijft het verbonden met persoonlijkheden zoals Valéry Giscard d'Estaing, wiens familie verwant is aan de huidige eigenaren.

Het gebouw combineert decoratieve motieven van de heerschappijen van Lodewijk XIV tot Lodewijk XVI, die de stilistische evoluties van de 18e eeuw weerspiegelen. Zijn geschiedenis weerspiegelt de huwelijks- en erfenisstrategieën van de adel van kleding, evenals de invloed van koninklijke lasten op het architectonisch erfgoed. Gerangschikt als een historisch monument, het illustreert ook het lot van seigneuriële woningen getransformeerd in retraites voor post-revolutionaire elites.

Externe links