Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Rosny-sur-Seine Castle, ook bekend als Sully Castle, werd aan het einde van de 16e eeuw gebouwd door Maximiliaan van Bethune, hertog van Sully en minister van Hendrik IV. Gebouwd van steen en steen, het keurt een U-vormig plan met hoek paviljoens en een binnenplaats van eer gesloten door een lage muur. De gevels, versierd met gebeeldhouwde kettingen en dakramen, weerspiegelen de Louis XIII stijl. Sully bouwde terrastuinen en tuinen, evenals een lange oprit omzoomd met iepen, bewonderd door Henry IV tijdens zijn bezoek in 1603.

In 1718 werd het kasteel verkocht aan de familie Olivier de Senozan, die het landgoed uitbreidde en de tuinen herbouwde. Het Bains paviljoen, omgebouwd tot kapel, wordt toegevoegd aan het park. Aan het begin van de 19e eeuw verwierf de hertogin van Berry Rosny en ondernam belangrijke werken: de vleugels lieten onvoltooide herbouwen, voegden een centrale voorlichaam toe, en versierden de interieurs in een sobere maar elegante Empire stijl. Het park is opnieuw ontworpen met een kunstmatige rivier, kassen en exotische dieren.

Het kasteel heeft opeenvolgende periodes van verval en restauratie. In 1840 redde graaf Le Marois het gebouw van de vernietiging door de onstabiele vleugels van de hertogin van Berry te vernietigen. De familie Lebaudy, eigenaar van 1869 tot 1955, restaureerde het kasteel en herstelde gedeeltelijk het historische meubilair. In de 20e eeuw, na jaren van verlatenheid en een brand in 1997, ondernam Bernard Anthoniaz een grote restauratie tussen 1998 en 2016, wat het monument zijn vroegere glorie gaf.

Het kasteel van Rosny-sur-Seine belichaamt in 1941 een historisch monument, van de godsdienstoorlogen tot de restauratie. Zijn opeenvolgende eigenaren, van de hertog van Sully tot de hertogin van Berry, markeerden zijn architectuur en tuinen. Vandaag de dag is er nog een uitzonderlijk getuigenis van stilistische evoluties en aristocratische levensstijlen, ondanks de levendigheid van de recente geschiedenis.

Het landgoed omvat ook bijgebouwen zoals het Bains paviljoen, een oranjerie, en het Saint-Charles hospice, gebouwd door de hertogin van Berry om het hart van haar vermoorde echtgenoot te huisvesten. De gedeeltelijk gerestaureerde tuinen behouden sporen van de 17e, 18e en 19e eeuwse ontwikkelingen. Het kasteel diende ook als decor voor verschillende films, het versterken van zijn anker in de populaire cultuur.

Externe links