Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Roussas, gedateerd uit de 11e eeuw, is een versterkte kasteel bezet een rotsachtige spoor. Het bestaat uit twee kerkers, een castrale kapel, en een veelhoekige behuizing van gesneden steen, doorboord door twee verdedigingsdeuren. De kerkers, van vierkante plannen, tonen sporen van opeenvolgende bouwcampagnes, vooral in de 12e en 13e eeuw, met baaien in volle hanger en verdedigingssystemen zoals boogschutter-kanonnen. De kapel, gedateerd uit de tweede helft van de 12e eeuw, wordt omgeven door een begraafplaats, terwijl de lagere delen van de zuidwestelijke kerker, genaamd Balestrale toren, dateren uit het midden van de 12e eeuw.

De site was een co-eury gedeeld tussen de Graven van Valentin en de Orde van Ziekenhuishouders van Sint-Johannes van Jeruzalem, bevestigd al in 1229. Giraud Adhémar en zijn schoonzoon Bermond van Uzès brachten in 1253 hulde aan de graaf van Valentinois. In 1334 werd het aandeel van de Adhemars van de Garde ingesloten in Eymard Gontard. Het castrum, genoemd als pauselijk fief in 1291, werd belegerd in 1579 tijdens de godsdienstoorlogen, resulterend in versterkingen van de zuidelijke poort (gegraveerd: 1621). Na de Fronde beval Richelieu de vernietiging van de defensieve elementen, decrete kerkers en courtines.

In de 18e eeuw werd een vleugel toegevoegd aan de noordoostelijke kerker, omgetoverd tot een huis. De Revolutie spaarde het kasteel, toen eigendom van het Bertet, zijn laatste heren. Tussen 1862 en 1868 werden de huizen van het kasteel in ruïnes gesloopt, behalve de kapel die werd gekocht door baron Claude Amédée de Bertet. Gerangschikt als een historisch monument in 1926, de site ervaren aardverschuivingen in 1977 en 1982, die consolidatie in 1985 en 1991. Vandaag getuigt het van een complexe middeleeuwse militaire architectuur, gekenmerkt door fasen van bouw en vernietiging gekoppeld aan de feodale en religieuze geschiedenis van de regio.

Externe links