Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saché is een renaissancehuis gebouwd in de 15e eeuw op de resten van een oude middeleeuwse kastanjeboom in het Bouchard eiland. Het werd uitgebreid in de 17e en 18e eeuw, en vervolgens grondig herzien in de 19e eeuw door Jean de Margonne, die het erfde in 1812. Deze laatste verwelkomde Honoré de Balzac regelmatig tussen 1825 en 1848 en bood de schrijver een toevluchtsoord voor literaire creatie, verre van Parijse agitatie en haar schuldeisers. Het kasteel werd zo de plek voor het schrijven van grote werken zoals Vader Goriot of Le Lys in de vallei, geïnspireerd door de landschappen van de vallei van Indre.

Het kasteel behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden, waaronder een cilindrische toren en gedeeltelijke grachten. In de 19e eeuw maakten Jean de Margonne en zijn vrouw Anne Savary er een residentie van, bezocht door Balzac, die het rustig en inspirerend vond. Het kasteel werd in 1926 overgenomen door Paul Métadier, die in 1951 met steun van zijn zoon Bernard-Paul een museum aan Balzac creëerde. De laatste herbouwde verzamelingen geïnspireerd door de romans van de schrijver, zoals de kamer van Clochegourde of het boudoir van Foedora.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1932 en 1983, herbergt het kasteel nu bijna 2.300 stukken (manuscripten, schilderijen, sculpturen) en wordt Maisons des Illustres en Musée de France genoemd. Het park met twee hectare, waar Balzac wandelde, biedt uitzicht op de Indre Valley, de centrale ligging van de Lys in het dal. In 1958 schonk de familie Métadier het aan de Conseil départemental d'Indre-et-Loire, die zorgde voor het behoud en de openheid ervan voor het publiek.

Balzac, geboren in Tours in 1799, bleef in Saché op advies van zijn arts om uit te rusten uit zijn zware Parijse leven. Het kasteel, dat hij zijn "klooster" noemde, liet hem ongeveer tien werken van The Human Comedy schrijven. Zijn banden met de Margonnes, de eigenaren van de plaats, dateren uit zijn jeugd: zijn moeder was bij de familie, en zijn broer Henry was misschien de overspelige zoon van Jean de Margonne. Balzac's verblijf in Saché, ritmisch door trictrac partijen en wandelingen, waren ook een ontsnapping uit zijn schulden.

Het museum, ingehuldigd in 1951 in aanwezigheid van schrijvers als Georges Duhamel, ensceneerde het Balzacische universum door middel van fictieve interieurreconstructies (The Curé of Tours, The Skin of Grief). De collecties omvatten zeldzame edities, Rodin sculpturen en geannoteerde manuscripten, zoals de gecorrigeerde essays van Lys in de vallei. In 2015 heeft de Conseil départemental de inrichting van de woon- en eetkamer vernieuwd om de sfeer van het door Balzac ontworpen Château de Clochegourde te wekken.

Het kasteel van Saché ligt 25 minuten ten zuidwesten van de stad, dicht bij Azay-le-Rideau. Het illustreert het verband tussen architectonisch erfgoed en literatuur, terwijl het behoud van de herinnering aan een grote 19e eeuwse schrijver, onafscheidelijk van de Touraine.

Externe links