Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Saint-Cirgues-de-Malbert is een 17e-eeuws gebouw gebouwd in 1690 door Jacques de Chaumeil en zijn zoon François op de ruïnes van een oud middeleeuws kasteel. Gelegen in het Cantal, in Auvergne-Rhône-Alpes, het staat 600 meter boven de zeespiegel, op een rotsachtige heuveltop met uitzicht op het dorp en de 11e eeuwse Romaanse kerk. Het landgoed omvat een drie verdiepingen tellende rechthoekige woning, stallen, schuur, voorraad en tuin. Zijn gevels waren ooit versierd met vierkante mâchicoulis stokjes, en het interieur bevat een stenen trap, monumentale schoorstenen, evenals gecorbelde latrines.

De geschiedenis van de site dateert uit 1312, toen Géraud de Saint-Cirgues, bekend als de Malfaras, richtte het eerste kasteel, genaamd Malfaras. In 1543 werd het land overgebracht naar het huis van Giscard. In 1645 verkocht Jean de Giscard de ruïnes van het brandende kasteel aan Jean de Pestels de Levy, die ze in hetzelfde jaar met Jacques de Chaumeil ruilde tegen het kasteel van La Roche-Loupiac. De wederopbouw begon in 1690, hoewel financiële beperkingen bepaalde werken beperkten, zoals de muren van aardencast in plaats van kalk.

In de 18e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van handen: Marie-Françoise de Chaumeil bracht François Dubois in 1733 in bruidsschat, waarna de seigneury in 1777 werd verkocht aan Claude-Louis de Leotoing, markies d'Anjony, voor 110.000 pond. Het kasteel werd in de 19e en 20e eeuw in beslag genomen door de familie Laden en werd vervolgens in 2005 en 2017 door particulieren gekocht voor restauratie.

Het interieur van het kasteel weerspiegelt zijn verleden prestige: op de begane grond woonkamers ingericht met gouden schilderijen en scharlaken fluwelen gordijnen, terwijl de kamers op de eerste verdieping bekleed waren met wol en versierd met groen fluweel. Keuken, kelders en servicekamers getuigen van een complexe binnenlandse organisatie, met faciliteiten zoals een bijna blinde kelder-reserve om voedsel te bewaren. De bovenste verdiepingen verwelkomden de servicekamers, uitgerust met kleinere open haarden.

Het kasteel combineert architecturale defensieve elementen uit de middeleeuwen, zoals schaalbare, met 17e eeuwse woonelementen. Zijn verlatenheid in de 21e eeuw gemotiveerd vrijwaringscampagnes, gericht op het behoud van dit emblematische erfgoed van de Haute-Auvergne, geclassificeerd onder de opmerkelijke kastelen van het Cantal.

Externe links