Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saint-Gratien, gelegen in de Somme in de buurt van d Op bevel van Jean-Baptiste Jourdain de Thieulloy, voormalig burgemeester van Amiens, verving hij in 1786 een 17e-eeuws gebouw dat gedeeltelijk bewaard werd voor de burgers. De architect Jacques-Pierre-Jean Rousseau ontwierp een geheel van rechthoekige krijthuizen, versierd met sculpturen van François-Joseph Gruau, geïnspireerd op de tekeningen van Rousseau. De werken werden voltooid in 1789, en de kapel werd ingehuldigd in 1793.

Het landgoed behoorde oorspronkelijk tot de familie van Saint-Gratien, vervolgens tot de mei-echevinale families (15de eeuw) en Saint-Delis (16de eeuw), alvorens te verhuizen naar de Hirzel, Zwitserse Protestanten. In 1778 verkocht Solomon d'Hirzel het aan de Jordaan van Thieulloy. Tijdens de Eerste Wereldoorlog richtte generaal Monash zijn hoofdkwartier in 1918 op om zich voor te bereiden op de Slag bij Hamel.

Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 1954, behoudt zijn originele meubels en een park van 8 hectare gerenoveerd in de 19e eeuw. Commons (17de eeuw) omvatten een dovecote en een neoklassieke kapel. Het park, getransformeerd in het Engels onder de Restauratie, is de thuisbasis van opmerkelijke bomen zoals een Virginia tulpenboom en multi-sera eiken, overblijfselen van het Glands hout.

De gevel, versierd met vazen, bladeren en sfinx, illustreert de invloed van de Lichten. Binnen, de eetkamer, gescheiden door ionische kolommen, en de woonkamer met geschilderde panelen weerspiegelen de aristocratische fascist. Het landgoed blijft in de afstammelingen van Jordanië van Thieulloy, het behoud van zijn architectonische en historische erfgoed.

Tijdens de oorlog speelde het kasteel een strategische rol voor Australische en Nieuw-Zeelandse troepen. Vandaag biedt het park uitzicht op de Villers-Bretonneux Australische Memorial, met de nadruk op zijn link naar militaire geschiedenis. De bescherming strekt zich uit over het kasteel, de gemeenten en het park en toont zijn erfgoedwaarde.

Bronnen vermelden werken van Philippe Seydoux en Jean-Loup Leguay om zijn geschiedenis te verdiepen, evenals lokale archieven. Het kasteel, altijd privé, belichaamt de alliantie tussen neo-klassieke architectuur, seigneurgeschiedenis en herinnering aan moderne conflicten.

Externe links