Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Saint-Sauveur-le-Vicomte is een oud kasteel uit de 14e en 15e eeuw, gebouwd op de overblijfselen van een ouder gebouw uit de late 10e of vroege 11e eeuw. Gelegen op een rotsachtige helling met uitzicht op de rivier de Dove, het bestuurde een strategische weg knooppunt in Cotentin, waaronder de assen die Valognes, Coutances en Portbail verbinden. Het fort, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, was een belangrijke kwestie tijdens de Honderdjarige Oorlog, afwisselend onder Franse en Engelse overheersing.

Het eerste fort, waarschijnlijk gebouwd door de Vikingen, werd vervangen door een fort op een motte toegeschreven aan Neel de Saint-Sauveur, Viscount du Cotentin onder Hertog Richard II van Normandië. In de 11e eeuw bouwde Neel II van Saint-Sauveur daar een kerker, verwoest na zijn opstand tegen Willem de Veroveraar. Barony ging vervolgens over naar de Taisson, Harcourt en Robessart families, waarna hij in de 14e eeuw een Engels bolwerk werd, versterkt door Jean Chandos, luitenant Edward III.

Het kasteel werd belegerd en overgenomen door Du Guesclin in 1375 na tien maanden beleg. Beschadigd tijdens de godsdienstoorlogen en de bombardementen van 1944 diende hij achtereenvolgens als ziekenhuis, gevangenis en museum. Vandaag de dag, de imposante ruïnes, waaronder een 14e-eeuwse vierkante kerker en een gevangenis toren bedekt met graffiti, illustreren haar militaire rol en architectonische evolutie.

De veelhoekige omheining, geflankeerd door acht torens, omvat een hoge binnenplaats toegankelijk door de Robessart deur, een 16e eeuws huis, en een gedeeltelijk uitgestorven lagere binnenplaats. De 25 meter hoge kerker herbergt gewelfde kamers en een overdekt terras in de 16e eeuw. De gevangenistoren, een voormalige "Aillet toren," bewaart graffiti van gevangenen uit de 17e en 18e eeuw, terwijl de batterijtoren, bekend als "Vieux Donjon," een karakteristieke schietschede heeft.

De seigneurie van Saint-Sauveur-le-Vicomte, gecentreerd op het kasteel, strekte zich uit over dertig dorpen in de Renaissance. De baronnen oefenden hoge rechtvaardigheid uit, beheerden bossen door water- en bosofficieren, en controleerden een rivierhaven op de Ouve. Het in de tiende eeuw in stukken gehouwen fief werd tot 1046 herenigd met dat van Nehu. Na de revolutie werd het kasteel, een gemeenschappelijk pand, gerestaureerd, vooral als onderdeel van de Erfgoed Lotto 2020.

Externe links