Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Salignac, gelegen in Salignac-Eyvigues in Dordogne (Nouvelle-Aquitaine), is ontstaan in de 10e eeuw met Geoffroi de Salignac, eerste heer gecertificeerd rond 980. De eerste stenen constructies verschenen in het begin van de 11e eeuw, waaronder een meestertoren met platte steunbalken en muren rondom de feodale motte. Deze castrum, genoemd in 1251 onder de naam castrum van Salenhac, was toen een coseigneurie gedeeld tussen verschillende adellijke families (tot 10 tegelijk), zoals Lagarde-Salignac of Ferriere. De châtellenie was afhankelijk van het bisdom Cahors en groepeerde verschillende omliggende parochies.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd het kasteel herhaaldelijk verwoest door de Engelsen en Fransen. In de 15e eeuw werd onder leiding van Antoine de Salignac een belangrijke wederopbouwcampagne gevoerd, die het gebouw gedeeltelijk transformeerde. De seigneury ging vervolgens in 1545 naar de Gontaut door het huwelijk van Jeanne de Salignac met Armand de Gontaut, die de tak Gontaut-Salagac stichtte. In de 16e en 18e eeuw veranderde het kasteel van hand (Montmège, Noailles) voordat het in 1912 werd overgenomen door de familie Salignac-Fénelon. Gerangschikt een historisch monument in 1969, wordt het nu gerestaureerd tot zijn 15e eeuwse verschijning.

Het kasteel combineert architecturaal een 12e-eeuwse veelhoekige behuizing (houten muur, scauguettes toegevoegd aan de 16e eeuw) en een renaissancehuis met een vierkante toren en bovenop elkaar gelegde kapellen (XII en 16e eeuw). De site, gebouwd op een rotsachtige spoor, omvatte een primitieve kerker en een ingang kastanje. Na eeuwen van verlatenheid hebben recente werken (sinds 2006) de structuur, het dak van lauze en verschillende kamers hersteld. In 2021 waren vier kamers toegankelijk voor het publiek; veertien in 2025. Het kasteel illustreert de evolutie van een middeleeuwse vesting als een seigneuriële woning, gekenmerkt door conflicten en familieallianties.

Externe links