Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Salles-Curan vindt zijn oorsprong in een middeleeuwse vesting, gedeeld tussen verschillende medeleraren, waaronder de Graven van Rodez en de familie Guiral-Paret uit de twaalfde eeuw. In 1237, de bisschop van Rodez werd de enige heer na het verlossen van de aandelen van de heren van Severac en Lévezou. Deze strategische locatie, omgeven door een omheining na de Honderdjarige Oorlog, werd versterkt door de bouw van een nieuw kasteel in 1442 onder impuls van bisschop Willem van de Toren van Oliergues, gemarkeerd door zijn wapens boven de poort.

Tijdens de Religieoorlogen werd het kasteel een katholiek bastion tegen Protestant Millau. De bisschoppen van Rodez woonden er regelmatig tot de 18e eeuw, toen Jérôme Kampioen de Cicé hem onbewoonbaar verklaarde en zonder succes probeerde hem in 1779 te laten afbreken. Verkocht als nationaal eigendom in 1795, werd het geleidelijk gekocht in de 19e eeuw door de familie Teysseyre, voordat het werd omgezet in een school, herberg, en vervolgens sterren hotel-restaurant in de 20e eeuw.

Het kasteel wordt in 1928 gedeeltelijk als historische monumenten genoemd voor zijn veranda, herse en oculus, en illustreert de evolutie van een middeleeuwse vesting als een episcopale residentie, dan als een plaats van burgerlijk leven. Zijn noordelijke vleugel, bekend als Hostellerie du Lévézou, verwelkomde persoonlijkheden zoals Alain Peyrefitte of Zinédine Zidane vóór de sluiting in 2012. De Oostvleugel was gastheer van een privéschool tot 2017, die haar centrale rol in de lokale gemeenschap voortzette.

De geschiedenis van het kasteel wordt ook gekenmerkt door conflicten binnen de kerk, zoals de confrontatie tussen Guillaume de La Tour en Pierre d'Estaing voor de episcopale zetel van Rodez (1429 Deze laatste aflevering versnelde de ontwikkeling van Salles-Curan, waar Guillaume de La Tour een deel van zijn administratie vestigde. De wapens van de bisschoppen, zoals die van Francis d'Estaing op een schoorsteen, getuigen nog steeds van deze gelukzalige periode.

Architectureel werd het kasteel 1442 onderscheiden door zijn drie torens, zijn ramen met dakramen, en zijn integratie in het dorpshuis. Het beeldhouwwerk steeg boven het daEstaingschild, zichtbaar op de geheime deur, herinnert aan hun invloed. Ondanks pogingen om divisies en landgoed te slopen, bleef de site een deel van zijn integriteit behouden, en werd een symbool van het Aveyron erfgoed.

Externe links