Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Senonches, gelegen in de gelijknamige gemeente Eure-et-Loir, is ontstaan uit de middeleeuwen. De eerste vestingwerken, op aarde, dateren waarschijnlijk uit de 11e eeuw, een periode van ontruiming en ontwikkeling van de steden. De huidige kerker, gebouwd in de 12e en 16e eeuw, is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1923, terwijl de gevels en daken van het huis lichamen grenzend aan het oosten van de kerker zijn ingeschreven sinds 1984. Dit kasteel, oorspronkelijk gekoppeld aan de verdediging van de Franse kroon, werd geïntegreerd in het graafschap Perche na de verdwijning van de Barony van Châteauneuf-en-Thymerais in de 13e eeuw.

In de 12e eeuw stond Senonches onder invloed van de heren van Thymerais, waarna hij werd overgedragen aan de Graven van Perche, die tot 1525 hertogen van Alençon werden. Op die datum, problemen van erfdeel los van Senonches van de Perche, en de seigneury wordt verworven door het Italiaanse huis van de Gonzague-Mantua, Dukes of Nevers. In 1566 richtte Karel IX Brezolles en Senonches op als vorstendom Mantua ten behoeve van Lodewijk IV van González-Nevers. De wapenschilden van de stad, altijd zichtbaar, dateren uit deze tijd en symboliseren deze zalige periode.

Het kasteel verloor zijn militaire rol aan het begin van de 17e eeuw, maar onderging grote architectonische veranderingen onder de impuls van de nieuwe eigenaren. In 1654 verkocht Karel II de Mantue het land van Senonches aan François-Marie de Broglie, graaf van Revel, wiens weduwe het in 1667 verkocht aan Henri Jules de Bourbon-Condé, hertog van Enghien. Deze laatste, die uit beleefdheid Marquis de Senonches wordt genoemd, markeert het begin van een periode van modernisering van het dorp en de ontwikkeling van lokale metallurgie, zoals smederij en kalkovens.

Tussen 1667 en de Franse Revolutie werd Senonches bezeten door grote heren, waaronder de prinsen van Condé en Conti, toen de graaf van de Provence, toekomstige Lodewijk XVIII. Hoewel deze heren weinig op het terrein wonen, heeft hun invloed de uitbreiding van het kasteel en de modernisering van het centrum tussen 1719 en 1747 gestimuleerd. Industriële activiteiten, zoals houtskoolproductie voor kachels, worden centraal in de lokale economie.

In de 20e eeuw werd het kasteel een symbool van het lokale erfgoed. De gemeente Senonches, die in 1972 werd samengevoegd met Tardais en La Ville-aux-Nonains, belicht zijn geschiedenis door de restauratie van het oude kasteel en de bevordering van zijn uitzonderlijke bosomgeving, als het federale bos van Senonches, een van de grootste in Frankrijk. Tegenwoordig herbergt het kasteel gedeeltelijk lokale instellingen en blijft het een architectonische getuige van de politieke en sociale ontwikkelingen van de Perche.

Externe links