Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Senonnes Castle, gelegen in het gelijknamige dorp Mayenne (Pays de la Loire), is een imposant gebouw gebouwd voornamelijk in lokale leisteen. Hoewel gedeeltelijk in ruïnes aan het begin van de twintigste eeuw, werd het nog steeds bewoond door een boer. De sobere architectuur, zonder artistiek ornamenten, wordt gekenmerkt door twee verdiepingen van openingen in de zuidwestelijke hoek van de binnenplaats en de resten van een behuizing met inbegrip van een geïsoleerde toren. Het wapen van Adrienne de Salles, zichtbaar in de decoratie, suggereert renovaties in de zeventiende eeuw, toen het kasteel werd versierd onder de impuls van de familie van Motte-Barace.

De seigneury van Senonnes, oorspronkelijk onder controle van Pouancé, was eigendom van verschillende adellijke families, waaronder de Tinteniacs (XIVde-15de eeuw), de Poulchres (XVIde eeuw), en de Motte-Baraces (XVIIde-15de eeuw). De opeenvolgende conflicten, zoals die tussen Jean-Marquis de la Motte-Baracé en François du Boisjourdan in 1623, illustreren de spanningen die verband houden met zijn nalatenschap. In de 18e eeuw bevestigde de markies François-Pierre de la Motte-Baracé, guillotine in 1794, het kasteel voor zijn revolutionaire confiscatie. In 1798 keerde het landgoed terug naar zijn erfgenamen, waaronder boerderijen en een gesneden hout, waaruit het lokale economische belang blijkt.

Het kasteel belichaamt de feodale en seigneuriale geschiedenis van Mayenne. De geleidelijke achteruitgang, die Abbé Angot reeds aan het begin van de twintigste eeuw heeft waargenomen, contrasteert met zijn vroegere rol als administratief en militair centrum. In de archieven wordt met name melding gemaakt van de bezetting door bewakers en een senechale in de achttiende eeuw, alsook van religieuze schoonheden in opdracht van Pierre de la Motte-Baracé, als zonnewijzer van de parochiekerk.

De volgende families van Senonnes weerspiegelen de allianties en conflicten van de Angeliaanse en Bretonse adel. Olivier de Tinténiac, eerste bekende heer in 1332, opende een lijn gemarkeerd door strategische huwelijken, zoals die van Guillaume de Tinténiac met Beatrix du Matz. In de 16e eeuw belichaamde François Le Poulchre, meester-d'hotel van de koningin van Navarra en ridder van de koning, de sociale opklimming van de familie, terwijl zijn zoon Alexander, die rond 1580 stierf, het geweld van de oorlogen van de religie illustreerde. Het nageslacht van het kasteel is ook verbonden met figuren als Adrienne de Salles, wiens wapenschild nog steeds de muren siert, of Jean de la Motte-Baracé, veteraan van de Dertigjarige Oorlogen.

Externe links