Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Simiane-la-Rotonde, ook bekend als Château des Agoult, is een middeleeuws gebouw met uitzicht op het gelijknamige dorp, gelegen op het Albion plateau in de Alpes-de-Haute-Provence. Het is vooral bekend om zijn Romaanse kerker, bijgenaamd "de rotunda," een dodecagonale constructie uit de late twaalfde of vroege dertiende eeuw (tussen 1190 en 1210). Deze kerker is de thuisbasis van een opmerkelijke showroom, beschouwd als een van de meest succesvolle prestaties van Provençaalse Romaanse kunst. Oorspronkelijk was het kasteel een kasteel dat al in 1031 werd getuigd en vervolgens werd omgevormd tot een seigneuriële woning met een huis uit de 13e-XIVe eeuw.

De rotunda, vaak geïnterpreteerd als een kastelenkapel of een kerker met een defensieve en symbolische roeping, rust op een crypte die de graftombe van Raimbaud d'Agoult zou hebben gehuisvest, dood overgestoken in 1113. De wetenschappelijke architectuur omvat een nobele kamer op de eerste verdieping, overdekt door een samenlopende rib dome naar een zenithals oculus, en versierd met sculpturen (menselijke maskers, plantenhoofdsteden). De site, verlaten uit de 16e eeuw, leed aan instortingen in de 18e eeuw. Geconfisqueerd tijdens de Revolutie na de executie van zijn laatste eigenaar, Gabriel Louis François de Neufville de Villeroy (guillotine in 1794), werd hij teruggebracht naar de familie onder Napoleon voordat hij verkocht werd in 1803.

In 1862 werd een historisch monument gebouwd voor zijn rotunda, daarna in 2000 voor het hele seigneurale huis en zijn overblijfselen (percelen, stortbakken, putten), het kasteel profiteerde van grote restauraties, met name in 1875 door architect Henri Révoil en in 1979-1980. Sinds 1986 worden er tentoonstellingen en culturele evenementen georganiseerd. Prosper Mérimée, tijdens zijn bezoek in 1852, droeg bij aan zijn erfgoed. De aannames over zijn functie (lantaarn van de doden, kerker, kapel) zijn geëvolueerd, maar zijn uitzonderlijke karakter in Provençaalse Romaanse architectuur blijft onbetwistbaar.

De buitenkant architectuur van de rotunda contrasteert tussen een noord-west gevel in rustieke puin en een zuidoostelijke hoogte in gesneden steen, versierd met een blinde ogivale baai en een gesneden romaanse deur. Binnen wordt de ronde kamer omgeven door twaalf niches gescheiden door zuilen, terwijl de hoofdsteden gestileerde plantenmotieven (palmetten, tripane bladeren) en expressieve menselijke maskers (monnik, duivel, gag) mengen. Deze elementen illustreren de religieuze, symbolische en defensieve invloed van het monument.

Na de Revolutie, het seigneuriële huis, bezet door verschillende eigenaren in de 19e eeuw, leed interne partitionering. Vandaag de dag de gemeenschappelijke eigendom, het kasteel is vrij of geleid van maart tot december. De geschiedenis weerspiegelt de transformaties van een middeleeuwse site van vesting naar erfgoed symbool, met behoud van architectonische puzzels, zoals de exacte bestemming van zijn dodecagonale rotunda.

Externe links