Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Trélague, gelegen op een heuvelrug met uitzicht op een vijver in La Tagnière (Saône-et-Loire), ontleent zijn naam aan de drie vijvers (tres laci) die het nog steeds omringd in de 19e eeuw: Trélague, des Cloux en du Tabou. Het middeleeuwse gebouw blijft een vierkante kerker geflankeerd door twee ronde torens, waarvan één een wenteltrap herbergt. Een lichaam van renaissancehuizen, bestaande uit twee vleugels op twee niveaus, completeert het geheel. De interieurelementen (geschilderde houten werken, Franse plafonds, open haarden) en de daken van betegelde en beboste tegels getuigen van de architectonische evolutie.

Aan het begin van de 20e eeuw transformeerden werken het kasteel: reconstructie van de eretrap, toevoeging van 16e eeuwse panelen in de grote woonkamer, aanpassing van de baaien en hoogte van de zolder. Deze restauraties zijn geïnspireerd op de kastelen van de Renaissance. Het park, ontworpen door landschapsarchitect Édouard André, is toegankelijk voor het publiek, terwijl bepaalde elementen (donjon, renaissanceput, houtwerk in de kleine woonkamer) sinds 1986 als historische monumenten worden geclassificeerd.

De geschiedenis van het kasteel is verbonden met verschillende adellijke families. Rond 1399, Pierre Dean, adviseur van de hertog van Bourgondië, liet de kerker bouwen, misschien met dezelfde meesters van werk als zijn kasteel van Montcenis. In 1614 sloot Bénigne Dean, heer van Trélague, zijn hof om te voorkomen dat hij het recht om te kijken en bewaken. In de 20e eeuw ondernam Camille Roche de La Rigodière, eigenaar in 1911, restauraties voor de oprichting van de Lyon Society of Artificial Silk. Het landgoed gaat dan naar Charles de Blois.

Externe links