Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Trenqueléon, gelegen in Feugarolles in Lot-et-Garonne, vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw met de familie Trenqueléon, van de heren van Fimarcon. In 1253 gaven de broers Bernard en Géraud Trenquelleon, zoon van Odon de Lomagne, tienden aan de bisschop van Agen, waaruit hun lokale invloed bleek. In 1284 werden het kasteel en de bijgebouwen verbonden aan de jurisdictie van de bastide van Vianne door een daad tussen Jordanië van Lisle en de koning van Engeland. De naam Trenquelleon lijkt dus gekoppeld aan een feodale motte, dan aan een 15e eeuwse toren, die vandaag nog zichtbaar is.

In de 18e eeuw werd het kasteel volledig herbouwd in 1771 door Charles de Batz, baron van Trenqueléon, op middeleeuwse funderingen. De architectuur, geïnspireerd door de Chartreuses, combineert rigoureuze classicisme (symmetrie, terrassentuinen) en lokale originaliteiten, zoals gebogen gebroken daken of een gebogen massieve chevron frame, zeldzaam in de regio. De initialen C.B.T. en de datum 1771 zijn gegraveerd in de grond en op een dakraam, met de nadruk op deze herschikking. Het interieur, in de stijl van Lodewijk XV (schorten, timmerwerk), getuigt van een pre-revolutionaire luxe, hoewel tien wandtapijten met Trenqueléon wapens, misschien Gobelins, verdwenen in 1954.

Het kasteel bleef tot de 19e eeuw verbonden met de familie Batz. Adèle de Batz de Trenqueléon (1789 In 1920 werd de Jasmin d'Argent Prijs opgericht om dichters in de Franse en Franse talen te belonen. Gerangschikt een historisch monument in 1951 (uitbreiding in 2015), het landgoed omvat nu huizen, burgers, tuinen, dovecote en een kapel, het behoud van zijn architectonische en geestelijke erfgoed.

De geschiedenis van het kasteel weerspiegelt de sociale veranderingen van de Gascogne: eerste middeleeuwse vesting onder controle van de heren van Lomagne, het wordt een aristocratisch verblijf onder de Batz, dan een plaats van religieuze herinnering. De architectuur, tussen lokale traditie (late, honingraat) en externe invloeden (de "Liberale" carpent), illustreert de culturele uitwisseling van de Ancien Régime. De 15e eeuwse toren, met zijn boogschieten, en de commons sluiten de binnenplaats herinneren aan zijn defensieve verleden, terwijl de salons en tuinen oproepen zijn gouden eeuw in de 18e eeuw.

De bescherming van het kasteel strekt zich nu uit tot het gehele landgoed (16 hectare), inclusief hydraulische en landschapselementen. De staat van instandhouding, ondanks het verlies van wandtapijten, stelt ons in staat om een zeldzame architectonische overgang tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd te bestuderen. De site, nog steeds verbonden met de Marianistische orde, trekt ook voor zijn literaire prijs en zijn rol in het behoud van het gascon erfgoed.

Externe links