Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Valmirande werd tussen 1892 en 1899 gebouwd in Montréjeau, in neo-renaissancestijl geïnspireerd door de kastelen van de Loire, op de plannen van de Bordeaux-architect Louis Garros voor Baron Bertrand de Lassus. De laatste, erfgenaam van een immens familiefortuin van de Pillet-Will bank, verwierf 41 hectare in 1892-1893 om een "bijna koninklijk paleis" te bouwen. De eerste steen werd gelegd in 1893, en het 70 meter lange kasteel werd ingehuldigd in 1899 door de aartsbisschop van Toulouse.

De kapel, toegevoegd tussen 1902 en 1905, werd gewijd in 1905 en versierd met knikkers, glas-in-lood en een beeld van Christus door Louis-Ernest Barrias. Het park, ontworpen door de broers Bühler en later Edward André, herbergt 180 soorten eeuwenoude bomen, waaronder Virginia tulpenbomen en cederbomen uit Libanon. Een middeleeuwse toren van 41 meter, met stoomverwarming, completeert het geheel.

Het landgoed, geclassificeerd als historisch monument in 1992, blijft eigendom van de familie Lassus. Het park, tot 2017 aangeduid als "Opmerkelijke Tuin" is toegankelijk voor het publiek, terwijl het kasteel, nog steeds bewoond, zijn originele meubels behoudt. De bijgebouwen, waaronder stallen en zadelwerk, vormen een miniatuur dorpje rond het kasteel.

Bertrand de Lassus, een gepassioneerde pyrenoloog, herbergde daar een fotograaf voor zijn excursies. Toen hij in 1909 overleed, bleef zijn erfgename, barones Simone de Lassus en zijn zoon Bertrand het landgoed beheren. De opeenvolgende beschermingsmaatregelen (1976, 1979, 1992) onderstrepen het belang van het erfgoed.

De materialen, zoals Lourdes kalksteen of dakleien, weerspiegelen ambachtelijke knowhow. De "Franse" kamers, toegevoegd in 1912, bieden een prachtig uitzicht op de Pyreneeën en de Neste vallei. Het kasteel, symbool van de weelde van de Belle Époque, combineert lokale invloeden (bigourdan stijl) en aristocratische referenties.

Externe links