Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Vauvenargues is een Provençaalse bastide gebouwd in de 13e eeuw, met torenhoge muren en een versterkte behuizing toegevoegd in de 14e eeuw. Herontworpen in de 16e en 17e eeuw, combineert het middeleeuwse architectuur en Renaissance. Aan de voet van de berg Sainte-Victoire, gelegen in Vauvenargues, was het aanvankelijk afhankelijk van de graaf van de Provence voordat het doorging naar de aartsbisschoppen van Aix in 1257, vervolgens naar nobele families zoals de Séguiran of de Clapiers, waaronder de markies Luc de Vauvenargues, figuur van de Verlichting.

In de 18e eeuw richtte koning Lodewijk XV de seigneurie op als markiesaat om Joseph de Clapiers, consul van Aix, te belonen voor zijn rol tijdens de pest van Marseille (1720). Na de Revolutie veranderde het kasteel meerdere malen in de handen en werd het zelfs een vakantiekolonie voordat het in 1958 werd overgenomen door Pablo Picasso. De kunstenaar, gefascineerd door Cézanne en Sainte-Victoire, richtte zijn atelier en zijn kunstcollectie op (Cézanne, Matisse, Degas...) en werd daar begraven in 1973 met zijn vrouw Jacqueline.

Het kasteel werd in 1929 geregisseerd door een historisch monument voor zijn architectuur en interieur van de achttiende eeuw. Zijn geschiedenis ligt middeleeuws erfgoed, Provençaalse adel en modern artistiek erfgoed, belichaamd door Picasso. De Sainte-Victoire berg, een inspiratiebron voor Cézanne dan Picasso, maakt het tot een emblematische plaats van kunst en geschiedenis van de Provence.

De oorsprong van het kasteel dateert uit een Romeins kasteel, vervangen door een middeleeuws fort in de 13e eeuw. De familie van Clapiers, met name Henri (17e eeuw), moderniseert het kasteel na een militaire carrière. De markiesat werd in 1790 verkocht aan de familie Isoard, dicht bij Napoleon I, voordat hij verschillende eigenaren kende in de 20e eeuw, waaronder een maritieme vereniging. Picasso ziet een "Provençaalse Escurial" en is van plan fresco's te schilderen geïnspireerd door Piero della Francesca.

Tegenwoordig is het kasteel van Catherine Hutin-Blay, dochter van Jacqueline Picasso. Hoewel niet te bezoeken, hield hij zijn meubels en periode decors, evenals Picasso's werken en souvenirs. De site, vergeleken met de Spaanse Escurial, symboliseert de dialoog tussen de middeleeuwse geschiedenis, de adel van Ancien Régime en de artistieke avant-garde, in een natuurlijke omgeving gekenmerkt door de Sainte-Victoire, de muze van Cézanne en Picasso.

Externe links