Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Veauce is een kasteel waarvan de oorsprong dateert uit de 11e eeuw, gebouwd op een rotsachtige voorgebergte in Veauce, in het departement Allier. Oorspronkelijk ontworpen als middeleeuwse vesting, werd het grotendeels herontworpen in de 13e, 15e, 18e en 19e eeuw. De vijf torens, waaronder een 11e eeuwse vierkante toren en een 13e eeuwse uitkijktoren die op 45 meter culmineert, illustreren de architectonische evolutie. De kerker, bijgenaamd de "uitgekleed toren" vanwege zijn onvolledige crenellation, werd opgevoed rond 1850, net als de klokkentoren, een oude feodale wachttoren.

In de middeleeuwen behoorde het kasteel tot de Sires de Veauce en vervolgens tot de Bourbons in de 12e eeuw. In 1400 werd de seigneury opgericht in barony door Louis II de Bourbon ten behoeve van Robert Dauphin. Na de dood van de connétabel Karel III de Bourbon in 1527 keerde het landgoed terug naar de kroon. Tussen 1700 en 1970 kwam hij in handen van adellijke families als de Chauvigny de Blot, de Cadier de Veauce, en Baron Charles de Cadier de Veauce, parlementslid van de Allier (1852-1870), die tussen 1841 en 1846, waardoor hij zijn huidige verschijning.

Het kasteel is ook beroemd om zijn legende van het "fantoom van Lucie," een jonge dode dienaar gevangen in de toren van de klok in de 16e eeuw. Dit verhaal, gepopulariseerd in de 20e eeuw door de eigenaar Ephraim Tagori en een show van France Inter in 1984, trekt paranormale liefhebbers. In 2006, een gedeeltelijke ineenstorting van de kerker versneld de afbraak, voordat de overname in 2002 door Elisabeth Mincer. Sinds 2015 werkt het Universum Endowment Fund (ex-Calligramme) aan de restauratie en transformatie ervan tot een toegankelijk cultureel centrum.

Het kasteel heeft in 1985 een historisch monument voor zijn gevels, daken en omheindingen en omvat sinds 2011 ook beschermde bijgebouwen, zoals het Noix Manor of de stud. De architectuur combineert middeleeuwse defensieve elementen (moord, overdekte rondweg) en 19e eeuwse toevoegingen, zoals de deuropening of het buitenterras. De Charroux steen, gebruikt voor de wachttoren, en de fossielen zichtbaar in zijn muren herinneren aan zijn unieke geologische anker.

De tuinen in het zuiden en oosten contrasteren met het Colettes bos in het westen. Het dorp Veauce, in het noordoosten, maakt deze schilderachtige omgeving compleet. Ondanks de schade (invasieve vegetatie in de kerker, instortingen), blijft de site een belangrijk getuigenis van de feodale geschiedenis en de aristocratische transformaties van het Tweede Rijk.

Externe links