Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Versols Castle, gebouwd op een rotsachtig terras in de Sorgues Valley (Zuid-Aveyron), is het hart van het middeleeuwse kasteel van Versols, gelegen aan de samenvloeiing van de Sorgues en Versolet. Bezet uit de vroege middeleeuwen, waarschijnlijk op de site van een Gallo-Romeinse oppidum, wordt de site al genoemd in de elfde eeuw. De organisatie als een mulon, versterkt rond een binnenplaats, weerspiegelt haar strategische rol, versterkt rond 1360 De gewelfde kelders, daterend uit de 10e XIV eeuw, ondersteunen een huis van de 15e XVI eeuw, gerenoveerd in de 17e eeuw door de toevoeging van een verdieping.

In 1132 gaf Guillaume Bernard de Versols zijn fief aan Sylvanes Abbey voordat hij naar Jeruzalem vertrok. Van 1256 tot 1277, verenigde Guilhem de Roquefeuil, de natuurlijke zoon van Arnaud de Roquefeuil (de boekhouder van Nant), de seigneurie van Versols. Zijn wil, bestudeerd door Philippe Figuière, onthult zijn invloed in de feodale netwerken van Languedoc en Aragon in de 13e eeuw. De Seigneury bleef in de Roquefeuil-Versols tot 1716, toen Élisabeth de Roquefeuil-Versols trouwde met Jean-Casimir van Izarn de Freissinet de Valady, die de naam door testamentaire clausule.

In de 19e en 20e eeuw, viel het kasteel, gefragmenteerd en verlaten, in puin. Vanaf 1964 kochten André de Roquefeuil en zijn vrouw hem per pakhuis, alvorens hem in de jaren tachtig te herstellen met de steun van de architect van de Louis Causse Historical Monuments en Jacques Miquel's onderzoek. Sindsdien is het kasteel, nog steeds privé eigendom van de familie, bezocht van april tot september en neemt deel aan Erfgoeddagen. De grote gotische hal (tinel), met haar haard en muurschilderingen, staat sinds 1988 bekend als Historisch Monument.

Het gebouw illustreert de middeleeuwse en moderne architectonische evolutie, waarbij defensieve functies (tours, poterne), seigneurial (logis, hall of appartation) en symbolisch (transmissie van de naam Roquefeuil-Versols) worden gemengd. De geschiedenis weerspiegelt ook de feodale dynamiek van Rouergue, tussen lokale allianties (Sylvanes Abbey) en regionale invloeden (Aragon, Languedoc).

Externe links