Oorsprong en geschiedenis
Het Château de Vez, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, vindt zijn oorsprong aan het einde van de 13e eeuw, met een eerste kasteel verbrand tijdens de Grande Jacquerie in 1358. De wederopbouw begon in 1360 onder Hector de Vez, die gracht en bouwde een huis tussen 1360 en 1390, nu gedeeltelijk geruïneerd. Dit huis, met bovenliggende schoorstenen en steigers, weerspiegelt de militaire residentiële architectuur van de periode, hoewel de verdedigingsroeping beperkt blijft.
De vijfhoekige kerker, symbool van het huidige kasteel, werd gebouwd tussen 1390 en 1410 door Jean de Vez, kamerheer van Louis d'Orléans, en zijn zwager Robert de Saint-Clair. Ontworpen als een aristocratisch verblijf meer dan een fort, het bevat minimale defensieve elementen (mâchicoulis, torentjes) en slede ramen, getuigend van de invloed van koninklijke of ducale architecten, waarschijnlijk Jean Lenoir. De zeshoekige kapel en de zuidoostelijke courtine, de hedendaagse kerker, completeren dit ensemble, terwijl de andere courtines later in de 15e eeuw werden toegevoegd. Het landgoed, verkocht in 1446 door Bernard de Châteauvillain, kwam in meerdere handen voordat het in 1890 werd overgenomen door Léon Dru, die een radicale restauratie ondernam geïnspireerd door Viollet-le-Duc, geclassificeerd als een historisch monument in 1904.
In de 20e eeuw werd het kasteel gekocht door Francis Briest (1988), waaronder werken van hedendaagse kunst (glasramen van Daniel Buren, beelden van Bernar Venet, installaties van Sol LeWitt). De site, gelabeld Opmerkelijke Tuin, combineert nu middeleeuws erfgoed en moderne creaties, met regelmatige tentoonstellingen en een landschapstuin ontworpen door Pascal Cribier. De overblijfselen van het 14e eeuwse huis, de gerestaureerde kapel en kerker illustreren deze dualiteit tussen geschiedenis en moderniteit.
De geschiedenis van het kasteel wordt ook gekenmerkt door legendes, zoals die van Jeanne d'Arc, die in 1430 in de Jeanne d'Arc toren zouden zijn gebleven, hoewel er geen historisch bewijs is. De opgravingen en archeologische studies bevestigden ook geen sporen van een Karolingische vorstendom of een Romeins kamp, ondanks de etymologische speculaties van de historici van de 16de eeuw. Het kasteel, oorspronkelijk gekoppeld aan de Graven van Crépy-en-Valois, kwam in 1185 onder Philippe Auguste in het koninklijk domein, voordat het na de Slag bij Bouvines in Fief aan Raoul d'Estrées werd gegeven (1214).
De kerker onderscheidt zich door het vijfhoekige vlak (17 m lang, 30 m hoog), de vier bewoonbare vloeren en het ontbreken van agressieve verdedigingsmiddelen (geen moordenaars). De hovelingen, ongelijkmatig, onthullen verschillende fasen van de bouw: de zuidoostelijke courtine, de hedendaagse kerker, heeft vergelijkbare mâchicoulis, terwijl de noordoostelijke courtine, uitgerust met een poterne, waarschijnlijk dateert uit de 15e eeuw. De kapel, gerestaureerd in de 20e eeuw, combineert Gotische elementen (derde punt baaien) en Renaissance toevoegingen (poort, bovenhal).
Tegenwoordig is het kasteel van Vez een dynamische culturele plek, waar hedendaagse kunst en middeleeuws erfgoed naast elkaar bestaan. De tuinen, open voor het publiek van april tot oktober, huis permanente installaties (werken van François Morellet, Lee Ufan) en tijdelijke, terwijl de kerker organiseert tentoonstellingen. Deze moderne herinterpretatie van een historische site, in combinatie met zijn architectonische behoud, maakt het een uniek voorbeeld van dialoog tussen verleden en heden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen