Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Wineck Castle is een historisch monument gelegen in Katzenthal, in het departement Haut-Rhin, in de regio Grand Est. Gebouwd waarschijnlijk rond 1200, bestond het aanvankelijk uit een stenen kerker omgeven door een palisade en een houten huis. Zijn strategische positie op een heuvel ten noorden van het dorp liet hem toe zowel Katzenthal als de ingang van de Dorfbach vallei te controleren. Het kasteel bezette alleen de zuidkant van de heuvel, gescheiden van de rest van de top door een greppel gesneden in de rots.

De eerste schriftelijke vermelding van het kasteel dateert van 1251 toen Ulrich de Ferrette een verklaring aflegde aan de bisschop van Straatsburg. In 1271 werd hij echter nog steeds vastgehouden door de familie van Ferrette, die hem deze keer overdroeg aan de bisschop van Bazel. Tegelijkertijd werd het kasteel sinds de eerste helft van de 13e eeuw bezet door de familie van Wineck, die het in het pand van de Ferrettes hield. Tijdens de 13e eeuw werd het kasteel aanzienlijk verbeterd: de palisade en het houten huis werden vervangen door een behuizing en een stenen gebouw, terwijl de kerker werd verhoogd.

Toen de Ferrettes in 1324 gedoofd werden, kwam het kasteel in handen van de Habsburgs, die het in 1340 toevertrouwde aan de Rathsamhausens na het uitsterven van de familie van Wineck. In 1499 werd het kasteel al beschreven als in ruïnes. Het werd in 1864 overgenomen door de Society for the Conservation of Historic Monuments of Elzas. Sindsdien is het opgenomen als historische monumenten in 1984, gevolgd door de buitenste omheining in 1991.

Architectureel gezien bestaat het kasteel uit drie delen: de vierkante kerker, gelegen in de noordwestelijke hoek van het bovenste kasteel, waar was ook het huis, en de lagere binnenplaats, die strekt zich uit het zuiden en zuidwesten. De kerker, opgetrokken in kalksteen met een baas, werd tweemaal verhoogd, de tweede zichtbaar dankzij het gebruik van een zandsteen ketting. In tegenstelling tot typische Elzas kastelen lijkt de wijnkungeon bewoond te zijn geweest, zoals blijkt uit comfortelementen zoals latrines en misschien een kachel.

Het kasteel is gevestigd op een granieten rotsachtige spoor, omgeven door wijngaarden, en domineert geen waterlopen of belangrijke wegen. De 20.78 meter hoge kerker beschikt over een bijna vierkant plan en behoudt sporen van middeleeuws gebruik, zoals een hoge gebogen deur en een latrine op de derde verdieping. De site omvat ook een dubbele behuizing, een greppel in de rots gesneden, en de resten van een massaf bij de oostelijke ingang. Een geminieerd Romaans venster, gevonden in de stortbak, wordt nu blootgesteld in de kerker.

Na het verliezen van zijn strategische interesse, werd het kasteel verlaten in het midden van de 15e eeuw, waarschijnlijk na een brand. Het bleef in ruïnes tot zijn overname door de Société pour la conservation des monuments historiques d'Alsace in 1864. Sinds 1972 worden restauratiewerken uitgevoerd door de Vereniging van Vrienden van de Wijnk, waardoor deze getuigenis van de middeleeuwse kastrale architectuur van de Elzas behouden blijft.

Externe links