Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Agneaus ontstond in de 11e eeuw, toen de plaats "Les Agneaus" behoorde tot de abdij van Saint-Maur-des-Fossés. Rond 1585 veranderde Guillaume Marchant een bestaande boerderij in een forthuis, omgeven door sloten en voorzien van een ophaalbrug. De seigneury, opgericht als een nobel fief in 1627 voor Laurent de Naberat, kwam vervolgens in handen van invloedrijke families zoals de Montyon, Le Fèvre d'Ormesson en Feydeau. Deze site, gekenmerkt door defensieve en residentiële ontwikkelingen, weerspiegelt de architectonische evolutie van seigneuriale huizen in Île-de-France.

In de 18e eeuw verwierf kapitein Pierre Gréban de Suzy het landgoed in 1757 en beschreef het als een set paviljoens, watergreppels en een lange avenue d'ormes. Onder het Eerste Rijk werd generaal Pierre-Auguste Hulin eigenaar, voordat Senator Placide Astier het in 1903 kocht. Deze handveranderingen illustreren het strategische en sociale belang ervan, met behoud van zijn aristocratisch karakter. Het kasteel behoudt dan een stenen structuur, met een centraal paviljoen en twee torens, symbool van zijn verleden prestige.

In 1925 kocht de Amerikaanse uitgever Elmer Sidney Prather het huis om het clubhuis van de American Country Club te worden. Twee golfbanen, ontworpen door Hockey en Hamilton White, werden ingehuldigd in 1931, markeren de transformatie tot een recreatieve locatie. Het kasteel, bezet door het Duitse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945), werd vervolgens een golfruimte, met een restaurant en recepties. Sinds 1975 behoort het tot de S.C.I. SIMADA.

De architectuur van het Château des Agneaus combineert middeleeuws erfgoed en moderne voorzieningen. Het lichaam van primitieve huizen, geflankeerd door torentjes en omgeven door sloten, werd in de zeventiende en achttiende eeuw aangevuld door paviljoens, die een silhouet "in ringen" gaven. De agrarische bijgebouwen van de Bourbonderie boerderij, evenals het water en het kanaal, getuigen van het seigneuriële verleden. Vandaag strekt het landgoed zich uit langs de rand van het bos van Notre-Dame, 25 km ten zuidoosten van Parijs, waarbij erfgoed en sportactiviteiten worden gecombineerd.

Externe links