Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Kasteel van de Graven van Armagnac, gelegen in Lectoure (Gers), is een kasteel dat het westelijke uiteinde van de stad bezet, gebouwd op een bijna onverwoestbare rotsachtige spoor. De oorsprong dateert uit ten minste het Romaanse tijdperk, de hedendaagse van de wallen van Lectoure. Het was de residentie van de Graven van Armagnac tot 1473, toen John V van Armagnac, de laatste graaf, stierf tijdens de inname van de stad door Lodewijk XI. Het kasteel, toen de residentie van gouverneurs en senechaux, onderging defensieve veranderingen, waaronder een cirkelvormig bastion en vervolgens een veelhoekig werk geïnspireerd door Vauban. Zijn isolement werd versterkt door wallen en een valse bray, waardoor het alleen toegankelijk via de versterkte stad in het oosten of een goed bewaakte noordelijke poterne.

In 1632 verwelkomde het kasteel de hertog van Montmorency, gouverneur van Languedoc die gevangen werd gezet na zijn opstand tegen Lodewijk XIII. Een lokale legende, historisch ongedocumenteerd, vertelt dat bewoners van Lectoure hem een zijden ladder zouden hebben gestuurd verborgen in een taart om zijn ontsnapping te vergemakkelijken. Volgens een hedendaagse bron (Simon Ducros, 1699) faalde een ontsnappingsproject via de latrines van het kasteel, georganiseerd met de markiezin van Castelnau, na de dood van de medeplichtige van de wacht. Montmorency, gewond en verzwakt door 17 verwondingen opgelopen in Castelnaudary, werd uiteindelijk geëxecuteerd in Toulouse. Deze aflevering gaf zijn naam aan de steegjes aan de voet van de wallen.

In de 18e eeuw kreeg bisschop Claude-François de Narbonne-Pelet van de koning de concessie van het kasteel in 1758 om een industrieziekenhuis te bouwen, dat aan de groeiende behoeften van de bevolking voldeed. Het project, gelanceerd in 1759, werd ontworpen om de kleine kortlevende ziekenhuizen in Lectoure, oorspronkelijk ontworpen voor pelgrims, te vervangen door een moderne faciliteit die zorg en workshops voor de armen combineert. Alleen het eerste gebouw (noordvleugel) werd voltooid voordat de fondsen uitgeput waren. Het ziekenhuis werd uiteindelijk voltooid tijdens het Rijk (1808-1812), met de toevoeging van een kapel gedecoreerd door de schilder Lasseran en de verzorging van de zieken door de Zusters van Nevers tot de jaren zestig.

De resten van het kasteel, zichtbaar in het westen, onthullen zijn imposante verdedigingsstructuur: muren op kalksteen kliffen, vierkant bastion gerestaureerd in 2015, en sporen van de huizen achter de wallen. Toegang was via een noordelijke poort beschermd door een valse bray, terwijl een halve maan en een sloot geïsoleerd het stadskasteel. Gedeeltelijke vernietiging in de 18e eeuw voor het ziekenhuis bewaard belangrijke elementen, zoals de basis van een veelhoekige toren op de binnenplaats en een kleine aangrenzende begraafplaats, het aanbieden van een prieel op de Gers vlakte.

Het ziekenhuis, in een klassieke U-vormige stijl, wordt gekenmerkt door zijn bogen in het midden van de hanger, zijn voorlichaam met driehoekige pediment overdekt door een klok, en zijn kapel met halfronde apse. De kelder herbergde een gewelfde galerie gewijd aan workshops voor behoeftige, weerspiegelt het ideaal van Verlichting combineren liefdadigheid en sociale nut. Door de ontmanteling van de ziekenhuisdiensten in 2013 heeft de gemeente de site omgezet in een tentoonstellingsplaats voor antieke dealers en makelaars, met behoud van haar status als historisch monument (geregistreerd in 2016).

Historische bronnen benadrukken de dubbelzinnigheid rond bepaalde gebeurtenissen, zoals de poging van Montmorency om te ontsnappen, terwijl architecturale veranderingen (vernietiging van het bastion in 1660, bouw van het ziekenhuis) goed gedocumenteerd zijn. De site illustreert zo de evolutie van een middeleeuws fort tot een grote civiele uitrusting, getuige de sociale en stedelijke veranderingen van Lectoure van de 16e tot de 19e eeuw.

Externe links