Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het paleis van de Graven van Maine, ook wel het Koninklijk Paleis Plantagenet genoemd, is gebouwd in Le Mans in de Sarthe, in het hart van de middeleeuwse stad. Aanvankelijk de zetel van Comtal power uit de 11e eeuw, het ontwikkelt zich rond een grote kamer van appartement (713 m2, 23 m hoog), aangevuld met prinselijke appartementen en een kapel, de collegiale Saint-Pierre-la-Court (IXe eeuw). Bezet door de erfgenamen van Maine, vervolgens door de Plantagenettes in de 12e eeuw, herbergt het figuren als Geoffroy V van Anjou, Hendrik II van Engeland en Berengère van Navarra, weduwe van Richard de Leeuwenhart. Het paleis verloor zijn residentiële rol na 1204 en werd een administratief centrum onder de Capetianen.

In de 14e eeuw werd het paleis verfraaid door de Valois-Anjou: galerieën, de kamer van de Apen en die van Bretagne (genoemd ter ere van Marie de Bretagne) werden toegevoegd. Echter, al in de 15e eeuw, de appartementen verslechterde in kantoren voor de presidentiële en fiscale verkiezingen. François Ik bood een deel van het paleis aan de stad, voordat de omzetting in een stadhuis. Een brand in 1720, een storm in 1738 en de ineenstorting van de structuur in 1757 versnelde zijn gedeeltelijke vernietiging. De grote zaal werd vervolgens vervangen door een vierkant gebouw, terwijl de collegiale zaal, die bij de Revolutie uiteenviel, gedeeltelijk werd vernietigd.

Middeleeuwse architectuur, hoewel fragmentarisch, onthult een grote Romaanse kamer vergelijkbaar met die van Poitiers of Caen, geflankeerd door torens zoals de Gros-Pilier (XIVe eeuw). Remnants omvatten gemineerde baaien, zandsteen uitlopers, en hergebruikte druppelwanden. In 1930 werd een historisch monument opgericht, waar ook de benedenkapel van Saint-Pierre-la-Court bewaard bleef. In de 19e eeuw maakte de erkenning van zijn erfgoedwaarde het mogelijk om werk te ontruimen, vooral rond de Gros-Pilier, een symbool van Comtale vestingwerken.

Het paleis illustreert de politieke overgangen van Maine: van erfelijke Graven naar Plantagenets (1110 De achteruitgang weerspiegelt de centralisatie van de koninklijke macht, terwijl het hergebruik in het stadhuis (18de eeuw) zijn maatschappelijke rol verankerde. Revolutionaire schade en reconstructies hebben een deel van de geschiedenis gewist, maar de opgravingen en beschermingen van de 20e eeuw hebben belangrijke elementen behouden, zoals de Gros Pilier toren of de onderliggende Gallo-Romeinse stichtingen.

Het collegiaal Saint-Pierre-la-Court, verbonden aan de relikwieën van Scholastica (Patron of Mans), werd in 1093 herbouwd door Elijah I van Maine. In de 14e eeuw voegde Karel II van Anjou een bed bij, geïnspireerd door de Heilige Kapel. In 1789 werd ze een school en daarna een kantoor. Het paleis, vandaag de dag een gemeentelijke eigendom, dus combineert middeleeuwse, herboren en moderne erfgoed, getuige van bijna een millennium van Mansiaanse geschiedenis.

Externe links