Château des Perrais dans la Sarthe

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Perrais, gelegen in Parigne-le-Pôlin in de Sarthe, heeft zijn oorsprong in de 15e eeuw. Hij was aanvankelijk verbonden met de familie van Saint-Benoît, waarna hij in 1450 door een alliantie in handen van Broc's familie kwam. Sébastien de Broc, aan het begin van de zeventiende eeuw, vestigde zijn residentie daar en bouwde de vleugel rond 1630, sierend tot een middeleeuwse toren. Deze eerste uitbreiding markeert het begin van de grote architectonische transformaties van het landgoed.

In de 18e eeuw richtte Michel-Armand de Broc, de eerste markies des Perrais, het hoofdhuis op en gaf het kasteel zijn huidige gevel op de binnenplaats van eer. De structuur behoudt dan zijn karakter als gentilhommière, met defensieve elementen zoals conische dakkoepels en kleine betegelde ramen. De architectuur weerspiegelt zowel het middeleeuwse erfgoed als de stilistische evoluties van de volgende eeuwen.

Aan het einde van de 19e eeuw moderniseerden Thibaut de Broc en zijn vrouw Berthe Worms de Romilly, een rijke erfgename, het kasteel door het toevoegen van een west paviljoen en arcades grenzend aan het hof van eer, ontworpen door architect Sanson. Landschapsontwerper Achille Duchêne herontwerpt de Franse tuinen, terwijl de bijgebouwen worden vergroot. Tijdens de Eerste Wereldoorlog richtte de Markiezin van Broc daar een ziekenhuis op, dat de aanpassing van het landgoed aan de behoeften van die tijd illustreerde.

De 20e eeuw markeerde een keerpunt voor het kasteel: kort bezet door de Duitsers in 1940, toen door de Amerikanen in 1944-45 (die daar een school voor mijnopruiming oprichtte), werd het in 1946 aan het bisdom overgedragen. De laatste veranderde hem in een katholieke kostschool, het instituut Saint-Michel des Perrais, gericht op de vorming van de Franse elites in een afstand van de steden. Het kasteel werd gesloten in 2015 en in 2017 werd het een privéwoning nadat het werd gekocht door een dierenarts van Nantes.

Op architectonisch vlak bestaat het kasteel uit drie delen: de oostvleugel van de zeventiende eeuw (28 voet lang, tweezijdig dak), de toren van het Oratorium uit 1633, en het 18e eeuwse huislichaam. De gevels, daken, de trap met zijn kooi, evenals interieurkamers (eetkamer, bibliotheek, grote woonkamer, kapel) zijn sinds 1984 als historische monumenten vermeld. Het landgoed combineert daarmee middeleeuws erfgoed, classicisme en moderne voorzieningen.

Externe links