Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château d'Arnay-le-Duc, ook bekend als het voormalige herenhuis van Juilly of château des Princes de Condé, is een tweede kwart van het 16e eeuwse gebouw gebouwd onder François I door Charles Merlan de Beaumont, ontvanger van financiën en seigneur van Juilly. Hij bleef in de Merlan familie tot 1562, toen hij doorgegeven aan de Chabot-Charny (Leonor) in betaling van schulden. In 1570 verbleef de toekomstige Henri IV in de Slag bij Arnay-le-Duc. In de 17e eeuw werd het kasteel grondig gerenoveerd door de 3e prins van Condé, hoewel zijn zoon, de Grand Condé, nooit meer terugkwam. Hij verruilde vervolgens de handen tussen de aristocratie en werd eigendom van de Lorraine-Harcourt voordat hij in 1756 naar de stad werd gestuurd om als stadhuis te dienen, waarna hij in 1792 als nationaal eigendom werd verkocht.

Van 1792 tot 1865, het kasteel, ontdaan van zijn meubilair en architectonische elementen (zoals een open haard geëxporteerd naar de Verenigde Staten in Villa Vanderbilt), herbergt een textielfabriek. Van 1865 tot 1957 werd het bezet door de productie van Proutat-Michot-Thomeret (PMT) -bestanden, bekroond met universele tentoonstellingen en met maximaal 400 mensen. De industriële activiteit denatureert het pand gedeeltelijk en voegt gebouwen toe die nu ontbreken. Na een gemeentelijke renovatie (1958-1967) werd het onderwijscentrum Pierre-Meunier tot 2019 gevestigd, waarna het werd verkocht aan een particuliere eigenaar. Sinds 2022 is het de thuisbasis van een restaurant. In 1926 werd er een historisch monument gebouwd, maar de buitenkant bleef toegankelijk.

Het kasteel combineert architecturale renaissance elementen (vensters met splinters, corinthische pilasters) met latere toevoegingen, zoals de veelhoekige toren Marguerite de Bourgogne, met een uitzicht van 360°. De westelijke binnenplaats, gekenmerkt door een ijzerwerkrooster met PMT initialen, herinnert aan zijn industriële verleden. Samen, in ruil voor vierkant, houdt platte tegels en een bescheiden hoogte, behalve de toren. De interieurs, volledig opnieuw ontworpen, behouden bijna geen originele vestige. Het wapen van de families Merlan, Chabot, Condé en Lorraine-Harcourt, evenals het gemeentelijke embleem dat door de PMT-familie werd geherinterpreteerd, getuigen van zijn turbulente geschiedenis.

Toekomst

Het huisvest nu het onderwijscentrum Pierre-Meunier.

Externe links