Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Quayres, gelegen in de gemeente Laps in Puy-de-Dôme (Auvergne-Rhône-Alpes), is ontstaan in de 14e eeuw. De naam komt voort uit de term occitan cayrou, wat "steen" betekent. Aan de vooravond van de Franse Revolutie in 1789 werd het landgoed verworven door Antoinette Tinseau, weduwe van François de Murat, die een cruciale periode in zijn geschiedenis markeerde. Hoewel de terrassen van het park, gebouwd in de 18e eeuw, het meest symbolische element van de site zijn, behoudt het kasteel zelf sporen van zijn middeleeuwse verleden.

De terrassen van het park, nummer vijf, worden georganiseerd in opeenvolgende etappes die de natuurlijke helling van het land exploiteren. Elk heeft een centrale bekken gevoed door een hydraulisch systeem creëren van waterstralen, terwijl het behoud muren structuur de lagere niveaus, eenmaal geplant met wijnstokken. Deze landschapsontwikkelingen, geclassificeerd als historische monumenten op 23 april 1932, illustreren de invloed van Franse tuinen in de regio. Het landgoed strekt zich uit over ongeveer 50 hectare, tussen de stromen van Laps en Pignols, zijrivieren van Allier.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) speelde het kasteel een beschermende rol in het verwelkomen van een deel van de collecties van de Nationale en Universiteitsbibliotheek Straatsburg, beschut in de Puy-de-Dôme. Deze periode wordt ook gedocumenteerd door foto's van de site. Na de oorlog werd het landgoed een kindertehuis, nu gastvrije minderjarigen die genoten van de uitzonderlijke omgeving. Het kasteel blijft een getuigenis van zowel middeleeuwse verdedigingsarchitectuur als 18e eeuwse tuinkunst.

Het kasteel van Quayres ligt tussen de D229 en D116, vlakbij Vic-le-Comte, op een promenence met uitzicht op de omliggende valleien. Het exacte adres, 850 Rue des Quayres, en de Insee code (6318) bevestigen zijn verankering in het Puy-de-Dôme erfgoed. De beschermde elementen zijn beperkt tot de terrassen van het park, bepaald door precieze topografische criteria, terwijl de rest van het landgoed een sociale en educatieve roeping behoudt.

Externe links