Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château des Roure is een middeleeuws fort gebouwd aan het eind van de 16e eeuw op de overblijfselen van een 11e eeuwse feodale kasteel, vervolgens herbouwd in de 14e eeuw. In Labastide-de-Virac, in het zuiden van de Ardèche, bestuurde het de grote as van de brug van Arc en diende als een strategisch punt tussen Nîmes en Privas, in een gebied dat gekenmerkt werd door religieuze spanningen. Het dorp, meestal protestants, ontwikkelde zich rond het kasteel, waarvan de huizen een natuurlijke wal vormden.

Oorspronkelijk behoorde het kasteel tot de Graven van Roure, van de familie Beauvoir van Grimoard. In de 16e eeuw ging hij naar Philippe Sautel, seigneur van Barjac, en vervolgens naar zijn schoonzoon Pierre de Beauvoir du Roure. De site werd een hoge plaats van de oorlogen van de religie, het verwelkomen van de hertog van Rohan in 1628. In 1629 bevalen Lodewijk XIII en Richelieu de vernietiging van zijn verdediging (scauguettes, kerker, mâchicoulis) de Hugenoten te verzwakken. Na de intrekking van het edict van Nantes (1685) is de graaf van Roure abjure protestantisme.

In de 18e eeuw werd het kasteel omgevormd tot een zijderupsenboerderij door de familie Pradier, die in 1825 werd verworven. Deze activiteit, bloeiend tot de Eerste Wereldoorlog, maakte het tot een van Ardèche's grootste magnieën. Het kasteel werd gerestaureerd tussen 2013 en 2016. Sinds 1975 bezoekt en biedt hij middeleeuwse animaties, een Zijdemuseum (geopend in 2002), en een replica van trebuchet geïnstalleerd in 2018.

Tegenwoordig combineert het Château des Roure architectonisch erfgoed en industrieel geheugen. De gemeubileerde kamers, de magnanerie omgebouwd tot een culturele ruimte, en de kerker biedt een uitzonderlijk panorama trekken meer dan 45.000 bezoekers per jaar. De site bestendigt ook traditionele zijderupsenteelt, waarbij moerbeibomen worden geëxploiteerd voor educatieve en toeristische doeleinden.

Externe links