Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Barroux, gelegen in het gelijknamige dorp Vaucluse, is oorspronkelijk een middeleeuwse kerker omgeven door muren, seigneuriële zetel van adellijke families zoals de Baux of de Rovigliasc. In de 16e eeuw, onder invloed van de Renaissance, werd het herbouwd en verfraaid, uitgerust met hoektorens en deurramen, werd een verfijnde residentie met behoud van een defensieve karakter. De godsdienstoorlog (1563) spaarde hem ondanks zijn opeenvolgende bezetting door Hugenoten en katholieken, zonder grote schade.

Van 1680 tot 1690 werd het fort gemoderniseerd volgens de principes van Vauban: versterkte wallen, ingebouwde binnenplaats en zeven stukken brons artillerie. Het kasteel, toen in uitstekende staat, echter, leed afbraak in 1791 tijdens de Revolutie, toen revolutionaire troepen verbrand seigneuriële eigendom en verlaten. Vervolgens diende hij 150 jaar als steengroeve, die in ruïnes viel tot de jaren twintig.

In 1929 kocht André Vayson de Pradenne de ruïnes en ondernam een bijna complete reconstructie, onderbroken door zijn toevallige dood in 1939. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel bezet door de Duitsers, waarna het in 1944 werd verbrand nadat het door het verzet werd genegeerd. De restauraties werden in de jaren zestig hervat, uitgevoerd door Dr Moulierac-Lamoureux, vervolgens door de vereniging Les Amis du Château du Barroux (1983). Het is een historisch monument in 1963, is nu open voor het publiek en organiseert culturele evenementen.

De site, geregistreerd in 1920, behoudt opmerkelijke elementen zoals de 18e eeuwse muurschilderingen in zijn kapel, geclassificeerd in 1963. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en militaire omwentelingen van de Provence, van de godsdienstoorlogen tot de revolutie, tot de twee wereldoorlogen. Recente werkzaamheden (2020) hebben tot doel het in overeenstemming te brengen met de ERP-normen om het culturele en toeristische gebruik ervan te ondersteunen.

Externe links