Château du Châtelard en Savoie

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château du Châtelard, gebouwd in de 11e eeuw, was een seigneurieel centrum en vervolgens een markiesat in 1639. Het ligt 825 meter boven de zeespiegel op een rotsachtige uitloper van het Bauges-massief en beheerst een strategisch punt tussen de meren van Annecy en Bourget, evenals de Isère-vallei. De locatie maakte het een "natuurlijke vesting," toegankelijk slechts door een paar passen, en zijn rol als wegslot versterkt zijn militaire belang.

De site zou een allobrogisch fort hebben gehuisvest, zoals blijkt uit een eburonische munt ter plaatse ontdekt. 19e-eeuwse opgravingen onthulden Romeinse munten, wat een oude bezetting suggereert. Het kasteel werd een belangrijk bolwerk van het huis van Savoye naast Montmélian en diende als residentie voor graaf Thomas I. Hij werd belegerd en herbouwd tijdens de conflicten tussen Savoy en Dauphiné.

In de 15e eeuw werd het kasteel geïnfundeerd en vervolgens gekocht door de hertogen van Savoye. In 1511 verkocht Karel III het aan François de Luxembourg, voordat Emmanuel-Philibert het in 1572 herstelde. In 1619 veranderde hij in een markiezin voor Sigismund d'Est en vervolgens in Savoie-Carignan en vervolgens in de families Lescheraines, Noyer en d'Aviernoz. Al in 1698 bleven er alleen ruïnes over, met overblijfselen van behuizing en een halfronde toren die vandaag nog zichtbaar is.

Het kasteel herbergde een châtellenie met ongeveer tien parochies, zoals Aillon, Doucy of École, en werd beheerd door kastanjes benoemd door de Graven van Savoie. De rekeningen van Châtellenie, die sinds 1270 worden bijgehouden, laten haar administratieve en fiscale rol zien. In de 14e eeuw werd het verdeeld in twee mestralies (Le Châtelard en Lescheraines), die de complexe territoriale organisatie weerspiegelen.

Archeologische opgravingen, waaronder die van INRAP in 2007, onthulden een schat van 21 Gallische munten, Romeinse keizerlijke munten en een standbeeld van Mercurius. Deze ontdekkingen bevestigen de multisaculaire bezetting van de site, van de Allobroges tot het middeleeuwse tijdperk. Tegenwoordig zijn er alleen nog verstrooide resten, waaronder een door rotsen gesneden trap en fragmenten van muren die verdronken zijn in de vegetatie.

Externe links