Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château du Fréchou is een 13e-eeuws gebouw, voor het eerst genoemd in 1259 als een castrum gehouden door de familie van Cazenove. De twee ronde torens, die vandaag nog zichtbaar zijn, dateren uit deze middeleeuwse periode. De site illustreert Gascon defensieve architectuur, met een geheel van huizen geflankeerd door deze torens, gedeeltelijk aangepast door de eeuwen heen.

In de 16e eeuw werd het kasteel grondig gerenoveerd door de familie Montpezat. Alain de Montpezat, trouwde in 1536 met Françoise de Gua, dame van de Fréchou, in erfrecht voordat hij het aan zijn zoon François overdroeg. De laatste, Baron van Laugnac en gouverneur van de Agenas in 1569, voegde Renaissance elementen: een paviljoen met een trap, een westelijke vleugel, en een ingang paviljoen. Deze toevoegingen weerspiegelen de invloed van de Italiaanse stijl, dan populair onder de Franse aristocratie.

Het kasteel werd in 1952 geregisseerd door een historisch monument voor zijn toren. Hun restauratie behoudt middeleeuwse overblijfselen terwijl het integreren van Italiaanse en middeleeuwse tuinen, gecreëerd op oude bijgebouwen. De site omvat ook een oranjerie (voormalige stal), een toren-columbier en een onzeker middeleeuws gebouw.

De geschiedenis van de Fréchou wordt gekenmerkt door complexe familieopvolgingen, zoals die van Jean de Montpezat, neef van François, die in 1558 in Napels overleed zonder directe erfgenaam. Het kasteel, het centrum van een seigneurieel landgoed, waaronder Savignac en Saint-Julien, getuigt van de allianties en religieuze conflicten van die tijd, François de Montpezat die het katholicisme gunstig gezind is tegenover zijn protestantse neef.

Het kasteel combineert architecturale middeleeuwse kenmerken (vensters met speren doorboord in de 15e eeuw) en Renaissance. De laatste verdieping van het huis, verdwenen, werd niet herbouwd. De tuinen van vandaag, gebouwd aan het einde van de 20e eeuw, veranderen de oude binnenplaats in een Toscaans terras en creëren een gesloten ruimte geïnspireerd door de Middeleeuwen, met de nadruk op de historische dualiteit van de site.

Externe links