Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Freudeneck, gelegen in de Nederrijn, is een middeleeuws gebouw waarvan het bestaan wordt aangetoond vóór 1328, waarschijnlijk al in 1306. Het wordt voor het eerst genoemd in het boek van de Fiefs van bisschop Johann van Straatsburg. Dit kasteel, evenals dat van Wagenburg, behoorde tot de familie Wangen, een machtige lokale adel, maar daalde in de 14e eeuw. In 1356 gaven de gebroeders Wangen een deel van het kasteel over aan Walter von der Dick, een familie van hoge adel die minder invloedrijk was, die in 1386 zou worden gedoofd.

In de loop der decennia veranderde het kasteel meerdere keren van hand. In 1373 keerde de erfgenaam van de ridder Hartung von Wangen hem terug naar Walter von der Dicke, die hem in fief toevertrouwde aan Bertold von Wildsberg. De Wangen verliezen geleidelijk hun rechten op Freudeneck, terwijl de Wildsbergs en Hafner von Wasselnheim het eigendom delen. Deze families vestigen een kasteelvrede, een document over hun samenwoning in het kasteel.

In 1408 werd het kasteel belegerd door de Straatsburgrs nadat Hans von Wildsberg, verbonden met de hertog van Oostenrijk, de stad lastigviel. De aanvallers, uitgerust met artillerie en 50 cavalerie lansen, gemakkelijk nemen het kasteel, bijna verlaten. Hans' broers vroegen om restitutie, maar Straatsburg beval zijn vernietiging. Het kasteel werd aan het eind van de 15e eeuw verlaten, maar werd op korte termijn gereconstrueerd met hergebruikte materialen. Het werd verkocht in 1529 voor 1800 florijnen en viel vervolgens in puin.

De ruïnes, 470 meter boven zeeniveau in het Wangenburg State Forest, zijn bereikbaar via een gemarkeerde wandelweg. Sinds 2004 voeren vrijwilligers van de Scouting, Nature and Heritage Association restauratiewerkzaamheden uit. De site, omgeven door dichte bossen, behoudt een mysterieuze sfeer, met overblijfselen als huishoudelijke ovens ontdekt door archeologen.

Het kasteel verschijnt nog steeds op tekeningen van de Straatsburgse architect Daniel Specklin in 1579, wat suggereert dat hij op dat moment gedeeltelijk stond. Zijn definitieve vertrek vond waarschijnlijk plaats aan het eind van de 16e of begin 17e eeuw. De Bocks von Erlenburg waren de laatste eigenaren tot hun uitsterving in 1638.

Externe links