Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Grand-Pressigny, gelegen in het departement Indre-et-Loire, is een samengesteld gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 12e eeuw. Gebouwd op een rotsachtige uitloper met uitzicht op de Claise vallei, werd oorspronkelijk opgericht als een steen onder de impuls van Guillaume I van Pressigny en Sainte-Maure, de eerste heer getuigde in 1190. Dit kasteel, gekenmerkt door conflicten tussen Plantagenets en Capetianen, werd geleidelijk versterkt in de 13e en 15e eeuw, met de toevoeging van een omheining geflankeerd door torens en mâchicoulis.

In de 16e eeuw werd de site getransformeerd met de toevoeging van een renaissance-stijl huis, waaronder een galerie die nu het departementale museum van de Prehistorie herbergt. Dit museum, geopend in 1955 en uitgebreid in 2009, toont uitzonderlijke lithische collecties, waaruit het lokale belang van de grootte van de vuursteen sinds Paleolithic blijkt. De middeleeuwse kerker, gedeeltelijk ingestort in 1988, en de 17e eeuwse nimf, een zeldzaam voorbeeld van hydraulische architectuur, illustreert de architectonische evolutie van het kasteel.

Het kasteel heeft in 1886 een historisch monument voor zijn middeleeuwse overblijfselen gerund en heeft verschillende beschermingscampagnes meegemaakt (1907, 1927, 1938, 1998). Zijn geschiedenis werd ook gekenmerkt door figuren als Honorat de Savoie-Villars, die de Renaissance galerij rond 1560, of Alexandre Gilbert de Voisins, eerste voorzitter van het Parijse parlement, guillotineerde in 1793 na de confiscatie van het landgoed. Het 17e-eeuwse park, nu uitgestorven, blijft alleen over door elementen zoals de Ferrus fontein.

De opgravingen en archeologische studies onthulden een menselijke bezetting uit de Gallo-Romeinse periode, hoewel de site vooral bekend is om zijn neolithische vuursteen workshops. De familie van Pressigny, vervolgens de Craon, Chabot en Beauvau, vormde achtereenvolgens het kasteel voordat het door het departement werd overgenomen. Het museum, gecentreerd op 100.000 jaar regionale geschiedenis, stopt bij de bronstijd, markeert het einde van het gebruik van vuursteen.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt zijn vele fasen: 12e-eeuwse Romaanse kerker, 13e-eeuwse behuizing, Renaissance huis, en 17e en 18e-eeuwse indeling. De mâchicoulis toegevoegd in de 14e eeuw, de 15e-eeuwse barbakaan, en de 17e-eeuwse slapende brug getuigen van haar aanpassing aan defensie en woonbehoeften. Tegenwoordig combineert de site gebouwd erfgoed met prehistorische collecties, met een uniek panorama van de lokale geschiedenis.

Toekomst

De Renaissance galerij van het kasteel herbergt het departementale museum van de prehistorie van Grand-Pressigny sinds 1955. In september 2009 maakt de voltooiing van een eigentijds gebouw, ontworpen door de Duitse architect Bernd Hoge, de site waar het bezoek plaatsvindt compleet.

Dit museum verzamelt collecties uit de opeenvolgende culturen van de regio, uit de Midden-Paleolithische periode, ongeveer 100.000 jaar voor de Notrera. De prehistorieperiode van deze collectie stopt in de Bronstijd - tussen 1.400 en 1.800 jaar v.Chr. - wat overeenkomt met het verdwijnen van vuursteen in door de mens gebruikte materialen.

Externe links