Château du Nouvion-en-Thiérache dans l'Aisne

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Nouvion-en-Thiérache ligt in het departement Aisne, in het hart van het oude hertogdom Guise. Zijn bosgebied, voorheen eigendom van Marie Stuart (van wie de moeder een Guise was), werd vervolgens overgedragen aan de prinsen van Condé door erfenis. In 1830 werd de hertog van Aumale, de vierde zoon van Lodewijk-Philippe, eigenaar van hem nadat hij van zijn oom, de hertog van Bourbon, werd ontvangen. Na zijn ballingschap in 1848 gaf hij het landgoed kort en bondig af aan de bank Seillière, die er tussen 1853 en 1856 het huidige kasteel bouwde om de kantoren van het bosbestuur te huisvesten.

De hertog van Aumale herstelde het landgoed in 1872, profiterend van een nieuw kasteel ter vervanging van de oude residentie in ruïnes van de hertogen van Guise. Toen hij in 1897 overleed, keerde het landgoed terug naar de hertog van Guise, onder voorbehoud van zijn vader, de hertog van Chartres. De hertog van Guise vestigde zich in 1899 met zijn vrouw, Isabelle de France, dochter van Orléanistische vrijgezel Philippe VII. Twee van hun kinderen, prinses Anne (toekomstige hertogin van Aosta) en prins Henri (toekomstige graaf van Parijs), werden geboren in het kasteel in 1906 en 1908. Prins Henri werd daar gedoopt in 1908 voordat de familie het Nouvion naar Marokko verliet in 1910.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel geplunderd door de Duitsers. Na de dood van de hertog van Guise in 1940 erfde de graaf van Parijs en zijn zusters het. Het dak, verwoest door een brand na 1945, werd volledig herbouwd. In 1980 verkocht de graaf van Parijs het kasteel aan de stad Roubaix. In 2000 keerde het landgoed terug naar een Belgisch zakenman en werd het na zijn dood in 1999 verdeeld over de erfgenamen van de graaf van Parijs, prins Jean, hertog van Vendôme.

Architectureel presenteert het kasteel een symmetrisch U-vormig plan, met een gewelfde kelder, een verhoogde begane grond en twee verdiepingen. Het is bedekt met verschillende daken (lange panelen, halve croupes, paviljoens) en omvat bijgebouwen zoals de conciërge en tuindersvertrekken. Het geheel weerspiegelt zijn aanvankelijke gebruik van bosbeheer, maar draagt de erfenis van de grote Franse aristocratische families.

Externe links