Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Middeleeuws kasteel met spiraalvormige trap.
XVIIIe siècle
Neogotische expansie
Neogotische expansie XVIIIe siècle (≈ 1850)
Toevoeging van oranjerie en transformaties.
1850–1860
Omschakeling in landbouwgebied
Omschakeling in landbouwgebied 1850–1860 (≈ 1855)
Kapel, stallen, boerderijen en bijgebouwen.
1922–1925
Creatie van Art Deco tuinen
Creatie van Art Deco tuinen 1922–1925 (≈ 1924)
Moderne landschappen.
2011
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 2011 (≈ 2011)
Bescherming van gevels, tuinen en bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
"Het kasteel (gevels en daken) met inbegrip van de oranjerie met zijn bogen in het midden van de hanger, evenals de vestibule en de trap met zijn kooi gelegen in het hoofdlichaam; de gevels en daken van de gemeenten en bijgebouwen, evenals de gevels en daken van het huisgebouw van de boerderij, met uitzondering van de veranda en de appentis ernaast en met uitzondering van de boerderijgebouwen; de hele kapel; alle omheining muren en poorten; " Art Deco" tuinen, met hun structuren, alsmede de moestuin; de vloer van het perceel dat overeenkomt met de groentetuin, de voormalige voorhof en de tuinen (zie Box. D 666, 667, 670, 671, 673, 1082 tot 1084): toegang bij volgorde van 13 oktober 2011"
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Le Château du Pin is een 15e-eeuws middeleeuws gebouw gelegen in Champtocé-sur-Loire, Maine-et-Loire. Dit monument illustreert de architectonische evolutie door de eeuwen heen, met grote uitbreidingen in de achttiende eeuw in neogotische stijl, dan een herconfiguratie van het hoofdlichaam in het midden van de negentiende eeuw. Ondanks deze transformaties blijven enkele originele elementen over, zoals de gewelfde vestibule en een 15e eeuwse trap, evenals een 18e eeuwse oranjerie geïntegreerd in een vleugel van het gebouw.
Tussen 1850 en 1860 werd het landgoed een samenhangend landbouwpark, met een neogotische kapel, stallen, een zuilenschuur, een duivenboerderij en een boerderij. Deze ontwikkelingen weerspiegelen de opkomende "archeologische beweging," die het erfgoed en de functionaliteit wil harmoniseren. Aan het begin van de 20e eeuw (1922/1925) werden Art Deco tuinen gecreëerd, die het landschap karakter van de site versterken. Het kasteel, dat in 2011 als historisch monument werd genoemd, beschermt een opmerkelijk architectonisch en natuurlijk complex, waaronder omheiningmuren, poorten, moestuintjes en tuinen.
Het gebouw belichaamt een vroeg voorbeeld van erfgoedherstel in Anjou, waar middeleeuws erfgoed, stilistische herinterpretaties en integratie in een gestructureerde landelijke omgeving samenkomen. Het eigendom, nu eigendom van een particulier bedrijf, behoudt tastbare sporen van elke periode, van de 15e eeuwse stichtingen tot landschapsontwikkelingen van de 20e eeuw, terwijl het een rol speelt als visuele marker in het Ligeriaanse landschap.
