Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Plessis, gelegen aan de rand van een terras met uitzicht op de Plessis vijver in Blanzy (Saône-et-Loire), heeft zijn oorsprong in de 13e eeuw met een versterkte behuizing, een veranda toren en een ophaalbrug. De 14e eeuwse vierkante toren van de Madeleine is de oudste nog zichtbare vestige. De site wordt voor het eerst genoemd in 1279 tijdens een deelgoed van Duke Hugues IV van Bourgondië. Door de eeuwen heen veranderde hij zijn handen: verkocht in 1348 aan Girard Damascus, in 1433 teruggevonden door de hertog van Bourgondië om aangeboden te worden aan Nicolas Rolin (kanselier van Bourgondië), vervolgens doorgegeven in 1479 aan de familie Levis, die het tot 1738 bewaarde. De wapens van deze familie zijn altijd zichtbaar op een deur van het kasteel.

In de 18e eeuw werd het kasteel gerestaureerd door Blaise Quarré rond 1750, dat het pand moderniseerde: het vullen van de sloten, het creëren van drie terrassen, en het verplaatsen van de ingang. Dit kostbare werk verwoestte Quarré, die het landgoed in 1770 verkocht aan Jean-Pierre Delglas, markies de la Tour du Bost en penningmeester van Frankrijk in Lyon. Het kasteel onderging toen een grote transformatie tussen 1872 en 1906 door een neogotische stijl geïnspireerd door Viollet-le-Duc, met de toevoeging van een achthoekige toren aan de middeleeuwse toren. Sinds 1815 behoort hij tot de familie Marquis de Barbentane, nadat Catherine Delglas trouwde met de markies de Beauregard.

Gerangschikt een historisch monument sinds 1993, het kasteel van de Plessis blijft een prive-eigendom en bezoekt niet. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door opmerkelijke afleveringen: in 1856 gaf de Graaf van Barbentane land op voor de creatie van Montceau-les-Mines. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verwelkomde hij inwoners van de Petit-Collège d'Avon in 1944, waaronder de toekomstige filmmaker Louis Malle, die hem zou inspireren voor zijn film Au revoir les enfants. Lucie Aubrac bracht daar haar jeugd door, haar ouders werden in dienst bij het kasteel, en later gebruikte het pseudoniem Guillain de Barbentane voor haar acties in het verzet.

Het architectonische ensemble, georganiseerd rond een rechthoekige binnenplaats (47 m bij 43 m), combineert daarmee middeleeuwse, klassieke en neogotische elementen. De 18e eeuwse werken (huiswerk, terrassen) contrasteren met de 19e eeuwse toevoegingen, die de veranderende smaak en het gebruik van een kasteel weerspiegelen dat bewoond en levend bleef. De tuinen en het kasteel zijn sinds 1993 beschermd en tonen hun erfgoedwaarde in de Bourgogne-Franche-Comté regio.

Externe links