Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château du Puyz en Mayenne

Mayenne

Château du Puyz


    Saint-Martin-de-Connée

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1240
Eerste verdedigingswerk
1417
Eerste vermelding van G. de Piz
1455
Adveu seigneurial à Foulletorte
XVIe siècle
Gedeeltelijke reconstructie
1793
Revolutionaire aanvallen
XIXe siècle
Renovatie van het kasteel
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

G. de Puiz - Heer van Puyz Genoemd in 1417 en 1512.
Jacquine du Puyz - Stichter van de kapel Oprichting van de kapel van La Belinière in 1514.
M. de Clinchamp - Gedeeltelijke eigenaar van het mes Acheta halve beuk in 1737.

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Puyz, gelegen in Saint-Martin-de-Connée in Mayenne (Pays de la Loire), vindt zijn oorsprong in een eerste defensieve werk bewezen sinds 1240. Het werd geïntegreerd in een Coëvron verdedigingslinie met de kastelen van Orthe, Courtalierru, Fouletore en Mézangers. Het pand, genoemd onder de naam Piz domein uit 1417 en 1455, omvatte vervolgens een seigneurial huis, bouwland, bossen, en zelfs tijdelijke gevangenissen voor mannen en dieren, onder de gedeelde suzerainety van Foulletorte en d'Orthe.

In de 16e eeuw werd het kasteel gedeeltelijk herbouwd, zoals blijkt uit de nog steeds zichtbare keukens, gescheiden van de leefruimten. De archieven onthullen heren zoals G. de Piz (aangehaald in 1417 en 1512), evenals Jacquine du Puyz, oprichter in 1514 van de kapel van La Belinière. Het landgoed strekte zich uit tot United Lands vanaf de 17e eeuw, waaronder de panden van Aunay-Rond, Jousseaumerie of Chevrie, die het economische en strategische belang weerspiegelen.

Het huidige gebouw, gerenoveerd in de 19e eeuw, wordt gekenmerkt door torens met vier kardinale punten en een glazen kapel in lood gemaakt door de Carmelites du Mans. Een eeuwenoude beuk, de Fouteau du Puy (6 meter omtrek), gemarkeerd op de oude kaarten en neergeschoten in 1845, symboliseerde de levensduur van de plaats. In 1793 werd het kasteel, toen onbewoond, gedeeltelijk ontdaan van zijn wapens door de revolutionaire gemeente. De defensieve overblijfselen en latere ontwikkelingen illustreren haar evolutie, tussen middeleeuwse vesting en seigneuriale residentie.

Het kasteel maakt deel uit van een landschap gemarkeerd door de Erve vallei en een bovenste futai, nu uitgestorven. De geschiedenis combineert dus militaire architectuur, seigneuriale leven en landbouw transformaties, met behoud van tastbare sporen van elk tijdperk, van 16e eeuwse keukens tot 19e eeuw toevoegingen.

Externe links

Instellingen in de buurt