Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Reclos ontstond in 1405 toen Pons de Villeneuve, heer van Bargemon, land verwierf bestaande uit een eenvoudige boomgaard. In 1481 houdt Françoise de Grasse, echtgenote van Christophe de Villeneuve, toezicht op de bouw van een 1,5 km lange muur en een wachttoren om het landgoed te beschermen. Deze vestingwerken, gebouwd in vier jaar, markeren de wens om een gebied dat onlangs verbonden is met Frankrijk tijdens het bewind van Francis I te beveiligen.

In de 17e eeuw werd het landgoed gemoderniseerd met de oprichting van irrigatiebekkens, waaronder een groot bekken van 90 meter in 1647, ontworpen door François de Villeneuve om het land te irrigeren en karper te heffen. In 1696 begon Joseph de Villeneuve, geïnspireerd door de paviljoens van Marly Castle na een verblijf op de binnenplaats van Lodewijk XIV, de bouw van het centrale paviljoen, het toekomstige hart van het kasteel. Dit gebouw, oorspronkelijk ontworpen als jachthuis onder Lodewijk XV, evolueert door de eeuwen heen.

De 19e eeuw zag de toevoeging van twee vleugels en torens, waardoor het paviljoen veranderde in een neoklassiek kasteel onder Napoleon III. De familie Villeneuve, die vier prefecten onder Lodewijk XVIII had, maakte het tot zijn zomerverblijf en verliet het oude feodale kasteel van het dorp. Het landgoed, omsloten door muren (waar de naam Reclos is), wordt een resort omringd door een aangelegd park dat dennen, buxussen en exotische planten mixt.

De twee wereldoorlogen markeerden een keerpunt: de Eerste Oorlog decimeerde de aangewezen erfgenaam, en de Tweede zag de Italiaanse troepen bezetten het kasteel als hoofdkwartier, kort na de evacuatie van de uitrusting van het verzet. Na 1945 heeft graaf Raymond de Villeneuve-Bargemon het landgoed omgebouwd tot een kindertehuis, een roeping die hij tot het einde van de 20e eeuw heeft behouden. Vandaag verwelkomt de Reclos groepen voor culturele of sportieve activiteiten.

Een opmerkelijke anekdote betreft Joseph de Villeneuve, die onder de Terror in 1793 bij Robespierre pleitte om de confiscatie van de nalatenschap te voorkomen. Bij een diner in Saint-Cézaire-sur-Siagne liet Robespierre, onder de indruk van zijn koude bloed, de familie hun land behouden. Drie maanden later redde de val van Robespierre de Villeneuve van een onzeker lot, terwijl ze verwachtten op de steiger te klimmen.

Externe links