Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château du Thil en Saône-et-Loire

Saône-et-Loire

Château du Thil


    71390 Chenôves

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1300
Bouw van het sterke huis
1491
Brieven patent van Charles VIII
1575
Schade aan Saksische Rieten
1622-1661
Transformatie naar een kasteel
1741
Verwerving door Perrin de Cypierre
1875
Herstel door Changarnier
1939
Bouw van het portaal
2017
Inkoop door Daniel Graf
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Famille du Tartre - Oprichters Bouwers van het sterke huis rond 1300.
Charles VIII - Koning van Frankrijk Bevestig de rechten van de Tartre in 1491.
Moïse de Rymon - Heer van de Courtine Initiator van de 17e eeuwse transformaties.
Antoine Mercier - Kapitein de Montcenis Voltooi de modernisering van het kasteel voor 1661.
Jacques Perrin de Cypierre - Eigenaar en intendant Toegevoegd kapel en terras in 1741.
Max Bernard de La Vernette - Baron Restaurateur Bestel het werk van 1875 in Changarnier.
Daniel Graf - Huidige eigenaar Opent het kasteel voor het publiek in 2017.

Oorsprong en geschiedenis

Het Thil kasteel ontstond rond 1300, toen de familie Tartre, lokale heren, een sterk huis oprichtte. Dit gebouw, gelegen op een geïsoleerde motte in Chenôves, wordt vermeld in brieven patent van Karel VIII in 1491, bevestiging van de rechten van de Tartre. Het sterke huis leed grote schade in 1575 toen het Saksische riet voorbijging, wat een keerpunt in zijn militaire geschiedenis markeerde.

Aan het begin van de 17e eeuw, na opvolgingsconflicten, werd het landgoed overgedragen aan Antoine Mercier, kapitein van het Château de Montcenis, die zijn transformatie tot kasteel voltooid. De werken, waarschijnlijk geïnitieerd door Mozes van Rymon, heer van La Courtine, geven het huis een rechthoekig plan geflankeerd door ronde torens. In 1661 werd de structuur gemoderniseerd, met architectonische elementen zoals dakramen en conische daken.

In 1741 verwierf Jacques Perrin de Cypierre het kasteel en voegde er een gewelfde kelder, een kapel (dateerde 1753 bij een tegel) en een zuidterras aan toe. Zijn familie, waaronder rentmeesters van de algemene orde van Orleans, markeerde het domein van zijn wapenschild. Na de Revolutie werd het kasteel in beslag genomen, verdeeld en vanaf 1845 geleidelijk vervangen.

De grote restauratie vond plaats in 1875 onder impuls van baron Max Bernard de La Vernette, die de werken toevertrouwde aan de architect Changarnier. In 1939 werd een wapenportaal van La Vernette toegevoegd. In de 20e eeuw kwam het in handen van de Dominicaanse zusters, toen van de Vereniging Accueil et Partage, voordat het in 2017 werd gekocht door Daniel Graf, die het voor het publiek heropende.

De huidige architectuur combineert middeleeuwse overblijfselen (archeeën, ogival gewelven) met klassieke en neo-gotische toevoegingen. De onderste kamer van de Noordwestelijke toren, versierd met een bloemen kluissleutel en een schild, getuigt van het seigneuriële verleden. De kapel behoudt een liter met de armen van de Perrin de Cypierre, terwijl het park, gebouwd in het begin van de twintigste eeuw, het geheel compleet maakt.

Privé-eigendom, het kasteel bezoekt meestal niet, maar lokale evenementen zijn er nu georganiseerd. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en architectonische omwentelingen van Bourgondië, van de godsdienstoorlogen tot de revolutie, inclusief de restauraties van de 19e eeuw.

Externe links