Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het oude kasteel Windstein werd gebouwd in het begin van de 13e eeuw op een schuurbar op 340 m boven de zeespiegel boven de stad Windstein (Bas-Rhin). Gebouwd door de Hohenstaufen via Abbé Petrus V van Neubourg om Den Haagnau te beschermen, wordt het een pand van het Rijk verdeeld tussen de families Windstein, Sickingen en Schmalenstein. Zijn strategische rol maakt het ook een hol van overvallers, die in 1332 door Straatsburg verwoest werd na een belegering met piraten.

Het kasteel werd gereconstrueerd in de 14e eeuw, ondanks het verbod, in 1515 verbrand en vervolgens doorgegeven aan het Dürckheim voordat de definitieve ruïne in 1676 door de Fransen. De architectuur is verdeeld in twee sets gescheiden door een natuurlijke sloot, met troglodytische arrangementen (tank, kamers, 41 m goed) en de resten van een Romaanse kapel. Er is een werkende kerker (late XIIIe en XIVe eeuw) en een woontoren, terwijl een 19e-eeuws boshuis de plaats van de voormalige gemeenten inneemt.

Ondergrondse galerijen, vroeger toegeschreven aan lokale legendes (linking met de New-Windstein), zouden gebaseerd zijn op recente veronderstellingen van mijnen gegraven tijdens het beleg van 1332, hoewel hun onstrategische locatie maakt deze theorie twijfelachtig. Vandaag de dag is de site ook een bekende klimplek, met 95 sporen beoordeeld van 4c tot 8b, onder ecologische beperkingen om nestelende roofvogels te beschermen.

Gerangschikt als historisch monument in 1984 illustreert de oude Windstein de evolutie van de Elzas kastelen, tussen feodale conflicten, architectonische aanpassingen en modern hergebruik. De staat van de ruïne behoudt zeldzame sporen van middeleeuwse technieken (bossages, poliorcetic) en unieke ontwikkelingen in verband met de rotsachtige topografie van de Vogezen du Nord.

Externe links