Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

17e eeuwse burcht van Basoues à Bassoues dans le Gers

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château
Gers

17e eeuwse burcht van Basoues

    Chemin de Ronde
    32320 Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Château du XVIIe siècle de Bassoues
Crédit photo : MOSSOT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1370–1371
Bouw van een kerker
1425–1462
Renovaties door Jean de Lévis
1666–1684
Gedeeltelijke reconstructie
1840
Rangschikking van de kerker
1943
Registratie van het kasteel
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Donjon: rangschikking naar lijst van 1840; Vestiges van het oude kasteel (cad. 470-477, 465-469): inschrijving bij decreet van 14 maart 1944

Kerncijfers

Arnaud Aubert - Aartsbisschop van Auch (1356 Sponsor van de kerker en wallen.
Henri de La Mothe-Houdancourt - Aartsbisschop van Auch (1666 Het kasteel werd gereconstrueerd in de 17e eeuw.
Jean de Lévis - Aartsbisschop van Auch (15e eeuw) Vernieuw het huis van het kasteel.
Pierre Joc - Stenen kleermaker (latus) Meester van de kerker in 1370.
Étienne de Pradères - Carpenter Artisan vermeld in de rekeningen.

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Basoues, gelegen in Gers in de regio Occitanie, heeft zijn oorsprong in de veertiende eeuw met de bouw van de massieve kerker (43 meter) door aartsbisschop Arnaud Aubert (neve van paus Innocent VI) tussen 1370 en 1371. De bouwrekeningen van het Vaticaan Archief onthullen details over ambachtslieden, zoals de stenen kleermaker Pierre Joc en timmerman Étienne de Pradères. Deze kerker, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, symboliseert de episcopale macht in deze bastide opgericht in de 13e eeuw door de aartsbisschoppen van Auch, eigenaren van het land rond een Benedictijnse klooster.

In de 17e eeuw ondernam aartsbisschop Henri de La Mothe-Houdancourt (1666 Hij voegde een huis lichaam aan een verdieping tussen twee torens, tegen de bestaande kerker. De overblijfselen van het middeleeuwse kasteel (buitenmuren, zuidpoort, goed) worden dan geïntegreerd in deze nieuwe structuur. Het wapen van de familie van Lévis, aartsbisschoppen in de 15e eeuw, getuigt van eerdere veranderingen, met name onder Jean de Lévis (1425.

De site maakt deel uit van een bredere historische context: Bassoues, de gasconische bastide van het land Astarac, was een strategische plek aan de Via Tolosane van de wegen van Santiago de Compostela. De lokale legende koppelt zijn oorsprong aan Saint Fris, neef van Charles Martel, wiens basiliek (XI-15de eeuw) en relikwieën pelgrims aantrok. Het kasteel, met zijn 13e eeuwse hal en kerker, illustreert de alliantie tussen religieuze macht (archdiocees van Auch) en militaire belangen, in een gebied gekenmerkt door conflicten tegen Saracenen en feodale rivaliteiten.

De huidige overblijfselen van de kerker, muren van het kasteel, halfbekleed hal, getuigen van zes eeuwen geschiedenis, van middeleeuwse oorlogen tot architectonische transformaties van de Renaissance. Het kasteel, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1943, is tegenwoordig gemeenschappelijk eigendom. De hybride architectuur (defensieve elementen van de 14e eeuw en Renaissance openingen) weerspiegelt de politieke en culturele evoluties van Gascogne tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links